Η παγκόσμια συζήτηση για το ποσοστό κούρεματος έχει κορυφωθεί πλέον.
Θεωρείται "σίγουρη" και μάλιστα στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο υπάρχουν δημοσιεύματα και απόψεις για το ύψος του haircut, με κυρίαρχη την άποψη για 50%.
Αν μάλιστα κάποιος δει και τις πράξεις της κυβέρνησης, θα καταλάβει με ευθύνη της πως τα ελλείμματα δεν μειώνονται, τα μέτρα δεν εφαρμόζονται, σωστές αποφάσεις δεν παίρνονται, άρα μάλλον μία διαγραφή χρέους έρχεται ολοένα και πιο κοντά.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν συμφέρει τη χώρα και τους πολίτες μία τέτοια διαγραφή χρέους. Αν δηλαδή από τα 370 δισ. ευρώ χρέος πρέπει να μείνουν τα μισά ή κάτι παραπάνω από τα μισά, αφού τα χρέη προς την τρόικα δεν μπορούν να διαγραφούν ή να περικοπούν.
Αρχικά πρέπει να κάνουμε μερικούς υπολογισμούς με νηφαλιότητα, χωρίς απερίσκεπτους ενθουσιασμούς. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ομόλογα αξίας περίπου 60 δισ. ευρώ, άρα αν πάμε σε κούρεμα 50% πρέπει να βρουν 30 δισ. ευρώ για να καλύψουν την απώλεια από τα ομόλογα.
Τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν τοποθετήσει 26 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, άρα θα χάσουν 13 δισ. ευρώ. Αυτές οι απώλειες των ταμείων (13 δισ.) πρέπει να δοθούν οπωσδήποτε πίσω στα ταμεία για τη διατήρηση ανεκτών συντάξεων και για πολλούς άλλους λόγους.
Πρέπει, επίσης, να συνυπολογιστεί και το αποτέλεσμα του ελέγχου της BlackRock στις ελληνικές τράπεζες. Υπάρχουν πληροφορίες που αναφέρουν ότι από τον έλεγχο θα προκύψει ανάγκη 12 δισ. ευρώ. Το σύνολο των κεφαλαίων, λοιπόν, που θα απαιτηθεί ανέρχεται στα 55 δισ. ευρώ. Τα χρήματα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορούν να φτάσουν τα 30 δισ. ευρώ, άρα τα χρήματα δεν επαρκούν. Από πού θα βρεθούν;
Πρέπει αυτή η παράμετρος να επιλυθεί σύντομα. Οι τράπεζες πιθανότατα θα προσπαθήσουν να αποφύγουν την κρατικοποίηση πουλώντας περιουσιακά στοιχεία, αλλά και πάλι τα νούμερα δεν βγαίνουν. Επιπλέον, πρέπει να δούμε σε ποια τιμή θα αποκτήσει τις τράπεζες το κράτος. Εάν, για παράδειγμα, το PSI πάει στο 50% και γίνει ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών στις τρέχουσες ή σε πολύ χαμηλότερες τιμές όπως αναμένει η αγορά, οι επενδυτές θα καταστραφούν.
Σημειώνεται πως σήμερα οι κεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών είναι στο 1/4 έως 1/6 της εσωτερικής αξίας (price book). Πρέπει να υπάρξουν 3ετείς options υπέρ των επενδυτών στην ίδια τιμή όπου θα μπει το ΔΗΜΟΣΙΟ.
Σήμερα στο Χ.Α έχουν επενδύσεις 15.000 φυσικά πρόσωπα από το εξωτερικό, 5.200 ξένοι θεσμικοί, 1.000.000 ιδιώτες Έλληνες και 900 Έλληνες θεσμικοί και ταμεία. Αυτοί γιατί να μην αποκτήσουν τη δυνατότητα μέσα σε 3 χρόνια να αγοράσουν κοινές μετοχές στην τιμή κρατικοποίησης;
Επιπλέον, αν το κούρεμα είναι 21% - 50% για τους ιδιώτες στα ομόλογα, γιατί να μη γίνει ίδιο κούρεμα και στους μισθούς των υπουργών, κρατικών αξιωματούχων, κρατικής επιχορήγησης κομμάτων κ.ά. Το ίδιο κούρεμα να γίνει και στο ποσοστό των δανειστών του πρώτου πακέτου.
Η λύση, λοιπόν, δεν έρχεται μόνο από "κούρεμα" κατά 50%. Σίγουρα μία απαλλαγή 120 - 150 δισ. ευρώ χρέους θα ωφελήσει τη χώρα γιατί θα μειωθούν οι τόκοι που καταβάλλει κάθε χρόνο το κράτος. Θα έχει, βέβαια, και επιπτώσεις, που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.
Σημειώνεται ότι εάν στο PSI (PRIVATE SECTOR INVOLVEMENT) έχει συμμετάσχει το 90% των Τραπεζών που έχουν ομόλογα ελληνικού δημοσίου αξίας 150 δισ. (δηλαδή 135 δισ.) τότε με 21% κούρεμα το όφελος θα είναι 27,5 δις, αφού δηλώνει συμμετοχή το 90% των ιδιωτών.
Εάν το κούρεμα είναι 50% τότε θα περικοπούν (με 90%) κεφάλαια 67,5 δισ. €, δηλαδή το 50% των 135 δισ. (αφού έχουν δηλώσει το 90%). Έναντι αυτού του οφέλους των 67,5 δις θα απαιτηθούν κεφάλαια 30 δις για τις ελληνικές τράπεζες και 15 δις για τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή συνολικά 45 δισ. που είναι χειρότερο κατά 22,5 δισ. από το κούρεμα 21%.
Ωστόσο, αυτά που πρέπει να εξασφαλιστούν είναι η βιωσιμότητα της χώρας και το μέλλον των πολιτών της. Για να έχουν μέλλον οι Έλληνες πρέπει να υπάρξει συνολική και σφαιρική λύση από την Ευρώπη, που να ικανοποιεί όλες τις πτυχές του θέματος.
Πρέπει η Ευρώπη να δημιουργήσει έναν μηχανισμό που θα μπορέσει να δώσει τις απαραίτητες κεφαλαιακές ενέσεις. Πρέπει επίσης να υπάρξει ένα σχέδιο Μάρσαλ, ισχυρό, που θα μπορέσει να κινήσει ξανά τη μηχανή της ανάπτυξης. Σήμερα βλέπουμε πως το έλλειμμα δεν μειώνεται και λόγω της βαθύτερης ύφεσης.
Τέλος, όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν μόνο αν η χώρα μπει σε δρόμο που θα οδηγεί σε διατηρήσιμα πρωτογενή πλεονάσματα. Χωρίς πρωτογενή πλεονάσματα κάθε συζήτηση για αποσπασματική διαγραφή χρέους είναι περιττή, μη επιτεύξιμη και κυρίως καταστροφική και επικίνδυνη.
Euro2day.gr, 7/10/2011 (Τελ. Ενημ.: 17/10/11)
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
"Αφήστε τους μισθούς και δείτε τις εισφορές"
Κυρίαρχο θέμα εσχάτως η κατάργηση της συλλογικής επιχειρησιακής σύμβασης με σκοπό τη μείωση του κατώτατου μισθού. Θέμα που σύμφωνα με όσα αναφέρονται στα δημοσιεύματα ετέθη από την Τρόικα, προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία και να μειωθεί το κόστος. Προσωπική μου άποψη είναι πως υπάρχουν άλλα θέματα στον χώρο της εργασίας τα οποία δεν έχει λύσει η Τρόικα και δεν έχει αγγίξει ούτε η Κυβέρνηση. Υπάρχουν ασφαλιστικά ζητήματα που εύκολα θα μπορούσαν να είχαν λυθεί και θα οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, στη μείωση της ανεργίας και κυρίως θα προσέφεραν πολλά στους νέους αυτής της χώρας.
Οι μισθοί των εργαζομένων χαρακτηρίζονται από πολλούς χαμηλοί, ή μισθοί πείνας, αλλά στην επιχείρηση κοστίζουν ακριβά. Κοστίζουν ακριβά και στον ίδιο τον εργαζόμενο, ο οποίος κάθε μήνα για τις ασφαλιστικές του εισφορές δίνει το 16% των μικτών αποδοχών του, χωρίς οι υπηρεσίες που του παρέχονται να είναι ανάλογες. Επίσης η επιχείρηση καταβάλει ένα επιπλέον 28% των μικτών αποδοχών για εργοδοτικές εισφορές. Με άλλα λόγια ένας εργαζόμενος χάνει το 44% (Χ 14 μισθούς) του εργασιακού κόστους του μηνιαίως, ποσό που κατευθύνεται σε παροχές υγείας με αμφίβολη ποιότητα και συνταξιοδοτικές εισφορές σε ένα ταμείο με αβέβαιο μέλλον. Επιπλέον πληρώνει και τους φόρους. Αμείβεται δηλαδή με τα μισά από όσα στοιχίζει στην εταιρία. Το ερώτημα είναι: Τι θα γίνει στα ασφαλιστικά ταμεία αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε ένα μεγαλύτερο κούρεμα (haircut); Τι θα γίνουν οι εισφορές που έχουν πληρώσει οι εργαζόμενοι και εργοδότες τους γι' αυτούς; Αν χαθούν τα χρήματα των συντάξεων ποιος θα ξαναπληρώσει ασφαλιστικές εισφορές; Επίσης οι διαχειριστές των Ταμείων καθώς και τα Διοικητικά Συμβούλια των Ταμείων δεν έχουν ευθύνες για την μη εφαρμογή της αρχής διασποράς του κινδύνου;
Πριν αρχίσουμε λοιπόν να μιλάμε για μειώσεις μισθών ας μιλήσουμε για τις ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες στοιχίζουν πάρα πολλά και έως ένα βαθμό η ανεργία οφείλεται και σε αυτές. Οφείλουμε επίσης πριν δούμε τους κατώτατους μισθούς να απελευθερώσουμε την αγορά εργασίας. Να απελευθερωθούν για παράδειγμα δουλειές που βασίζονται στις προμήθειες. Η δουλειά του πωλητή, του παραγωγού, του ασφαλιστή του broker κ.τ.λ. και η αμοιβή τους συνδέονται άμεσα με τις προμήθειες που παράγουν. Βάσει αυτών των προμηθειών βγαίνει η αμοιβή τους. Όμως το ΙΚΑ επιβάλει κατώτατο μισθό, ενώ σε άλλες δουλειές δίνεται η δυνατότητα προμηθειακής εργασίας. Στους εργαζομένους δε που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών απαιτείται από το ΙΚΑ να έχουν 3 ισοδύναμους ως προς την αμοιβή εργοδότες. Από την απαίτηση αυτή εξαιρούνται κλάδοι όπως των δημοσιογράφων που ενώ αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών δεν υποχρεούνται να έχουν 3 ισοδύναμους ως προς την αμοιβή εργοδότες, ενώ ούτε οι ίδιοι, ούτε η επιχείρηση στην οποία εργάζονται καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές. Τις ασφαλιστικές τους εισφορές τις καταβάλλουν με το αγγελιόσημο, που είναι το 18% στην αξία του τιμολογίου. Το ίδιο συμβαίνει και με τους δικηγόρους οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών ακόμη και όταν έχουν έναν εργοδότη και στην περίπτωση τους ονομάζεται πάγια αντιμισθία. Λαμβάνουν δε σύνταξη από ξεχωριστά ταμεία. Γιατί υπάρχουν αυτές οι εξαιρέσεις και γιατί η ασφάλιση στον ΟΑΕΕ δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο με την ασφάλιση στο ΙΚΑ;
Ένα ακόμη θέμα που σχετίζεται με την εργασία είναι η μαθητεία. Η μαθητεία αν και σήμερα αναγνωρίζεται από πολλούς, θεωρείται παράλληλα μία πολύ παρεξηγημένη μορφή απασχόλησης. Δεν είναι λίγοι αυτοί που τη χαρακτηρίζουν «σκλαβιά» ή και «εκμετάλλευση», αν και σε πολλούς κλάδους είναι υποχρεωτική. Όσοι έχουν αποκτήσει εμπειρία μέσω μαθητείας γνωρίζουν πως έχουν ένα δυνατό όπλο στα χέρια τους. Την προϋπηρεσία, που σήμερα βάζουν ως προϋπόθεση οι περισσότεροι που αναζητούν στελέχη για την επιχείρησή τους. Παλαιότερα τα πανεπιστήμια πρόσφεραν στους καλύτερους φοιτητές τη δυνατότητα να εργαστούν για έξι μήνες σε διάφορους επιχειρηματικούς κλάδους. Έτσι οι φοιτητές πριν ακόμα ολοκληρώσουν τις σπουδές τους είχαν αποκτήσει εργασιακή εμπειρία και κυρίως γνώριζαν αν το επάγγελμα που διάλεξαν τους ταιριάζει ή αν είχαν κάνει λάθος επιλογή. Ο χρηματιστηριακός χώρος είναι χώρος υψηλής πνευματικής εργασίας με υψηλή προστιθέμενη αξία. Οι κατάλληλοι ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο αμοιβών. Όσοι πετυχαίνουν στο χώρο αυτό έχουν συγκεκριμένα προσόντα που συνδυάζουν α) άριστες θεωρητικές πανεπιστημιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, β) εξειδίκευση και πρακτική εμπειρία και γ) ικανότητα στις πωλήσεις. Ανεξαρτήτως των θεωρητικών γνώσεων που έχουν οι απόφοιτοι πανεπιστημίων, στην πράξη φαίνεται πως δεν μπορούν όλοι να πετύχουν στο συγκεκριμένο κλάδο. Γι΄αυτό και εκτός των άλλων η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να χορηγήσει πιστοποίηση ορίζει ότι πέραν των πανεπιστημιακών τίτλων χρειάζεται προϋπηρεσία 6-12 μηνών. Η μαθητεία μπορεί να συνδέσει το πανεπιστήμιο με την αγορά εργασίας, κάτι που σήμερα είναι ζητούμενο. Γιατί δεν έχει γίνει από την Κυβέρνηση τίποτα και σε αυτό το θέμα που επίσης θα μπορούσε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, να μειώσει την ανεργία και να εφοδιάσει τους νέους εργαζόμενους με την απαραίτητη προϋπηρεσία;
Υπάρχουν εναλλακτικές αλλά χρειάζονται ανοικτά μυαλά, προκειμένου να υιοθετήσουν αυτές τις προτάσεις। Στις ΗΠΑ π।χ. εφαρμόζονται συνταξιοδοτικά προγράμματα στα οποία ο εργαζόμενος καταβάλει χρήματα κατά το διάστημα της απασχόλησης του, τα οποία εξαιρούνται της φορολόγησης κατά τον εργασιακό του βίο (KEOGH IRA). Χρειάζεται να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα, τις απλές λύσεις που βλέπουν όλοι, οι οποίες όμως δεν λύνουν το πρόβλημα. Όσοι κατέχουν υψηλές θέσεις οφείλουν να βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις που να οδηγούν γρηγορότερα στο στόχο, χωρίς να επιβαρύνουν άλλο την κοινωνία. Αν δεν μπορούν ας αφήσουν άλλους να το πράξουν.
Euro2day.gr, 5/10/2011
Οι μισθοί των εργαζομένων χαρακτηρίζονται από πολλούς χαμηλοί, ή μισθοί πείνας, αλλά στην επιχείρηση κοστίζουν ακριβά. Κοστίζουν ακριβά και στον ίδιο τον εργαζόμενο, ο οποίος κάθε μήνα για τις ασφαλιστικές του εισφορές δίνει το 16% των μικτών αποδοχών του, χωρίς οι υπηρεσίες που του παρέχονται να είναι ανάλογες. Επίσης η επιχείρηση καταβάλει ένα επιπλέον 28% των μικτών αποδοχών για εργοδοτικές εισφορές. Με άλλα λόγια ένας εργαζόμενος χάνει το 44% (Χ 14 μισθούς) του εργασιακού κόστους του μηνιαίως, ποσό που κατευθύνεται σε παροχές υγείας με αμφίβολη ποιότητα και συνταξιοδοτικές εισφορές σε ένα ταμείο με αβέβαιο μέλλον. Επιπλέον πληρώνει και τους φόρους. Αμείβεται δηλαδή με τα μισά από όσα στοιχίζει στην εταιρία. Το ερώτημα είναι: Τι θα γίνει στα ασφαλιστικά ταμεία αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε ένα μεγαλύτερο κούρεμα (haircut); Τι θα γίνουν οι εισφορές που έχουν πληρώσει οι εργαζόμενοι και εργοδότες τους γι' αυτούς; Αν χαθούν τα χρήματα των συντάξεων ποιος θα ξαναπληρώσει ασφαλιστικές εισφορές; Επίσης οι διαχειριστές των Ταμείων καθώς και τα Διοικητικά Συμβούλια των Ταμείων δεν έχουν ευθύνες για την μη εφαρμογή της αρχής διασποράς του κινδύνου;
Πριν αρχίσουμε λοιπόν να μιλάμε για μειώσεις μισθών ας μιλήσουμε για τις ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες στοιχίζουν πάρα πολλά και έως ένα βαθμό η ανεργία οφείλεται και σε αυτές. Οφείλουμε επίσης πριν δούμε τους κατώτατους μισθούς να απελευθερώσουμε την αγορά εργασίας. Να απελευθερωθούν για παράδειγμα δουλειές που βασίζονται στις προμήθειες. Η δουλειά του πωλητή, του παραγωγού, του ασφαλιστή του broker κ.τ.λ. και η αμοιβή τους συνδέονται άμεσα με τις προμήθειες που παράγουν. Βάσει αυτών των προμηθειών βγαίνει η αμοιβή τους. Όμως το ΙΚΑ επιβάλει κατώτατο μισθό, ενώ σε άλλες δουλειές δίνεται η δυνατότητα προμηθειακής εργασίας. Στους εργαζομένους δε που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών απαιτείται από το ΙΚΑ να έχουν 3 ισοδύναμους ως προς την αμοιβή εργοδότες. Από την απαίτηση αυτή εξαιρούνται κλάδοι όπως των δημοσιογράφων που ενώ αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών δεν υποχρεούνται να έχουν 3 ισοδύναμους ως προς την αμοιβή εργοδότες, ενώ ούτε οι ίδιοι, ούτε η επιχείρηση στην οποία εργάζονται καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές. Τις ασφαλιστικές τους εισφορές τις καταβάλλουν με το αγγελιόσημο, που είναι το 18% στην αξία του τιμολογίου. Το ίδιο συμβαίνει και με τους δικηγόρους οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών ακόμη και όταν έχουν έναν εργοδότη και στην περίπτωση τους ονομάζεται πάγια αντιμισθία. Λαμβάνουν δε σύνταξη από ξεχωριστά ταμεία. Γιατί υπάρχουν αυτές οι εξαιρέσεις και γιατί η ασφάλιση στον ΟΑΕΕ δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο με την ασφάλιση στο ΙΚΑ;
Ένα ακόμη θέμα που σχετίζεται με την εργασία είναι η μαθητεία. Η μαθητεία αν και σήμερα αναγνωρίζεται από πολλούς, θεωρείται παράλληλα μία πολύ παρεξηγημένη μορφή απασχόλησης. Δεν είναι λίγοι αυτοί που τη χαρακτηρίζουν «σκλαβιά» ή και «εκμετάλλευση», αν και σε πολλούς κλάδους είναι υποχρεωτική. Όσοι έχουν αποκτήσει εμπειρία μέσω μαθητείας γνωρίζουν πως έχουν ένα δυνατό όπλο στα χέρια τους. Την προϋπηρεσία, που σήμερα βάζουν ως προϋπόθεση οι περισσότεροι που αναζητούν στελέχη για την επιχείρησή τους. Παλαιότερα τα πανεπιστήμια πρόσφεραν στους καλύτερους φοιτητές τη δυνατότητα να εργαστούν για έξι μήνες σε διάφορους επιχειρηματικούς κλάδους. Έτσι οι φοιτητές πριν ακόμα ολοκληρώσουν τις σπουδές τους είχαν αποκτήσει εργασιακή εμπειρία και κυρίως γνώριζαν αν το επάγγελμα που διάλεξαν τους ταιριάζει ή αν είχαν κάνει λάθος επιλογή. Ο χρηματιστηριακός χώρος είναι χώρος υψηλής πνευματικής εργασίας με υψηλή προστιθέμενη αξία. Οι κατάλληλοι ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο αμοιβών. Όσοι πετυχαίνουν στο χώρο αυτό έχουν συγκεκριμένα προσόντα που συνδυάζουν α) άριστες θεωρητικές πανεπιστημιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, β) εξειδίκευση και πρακτική εμπειρία και γ) ικανότητα στις πωλήσεις. Ανεξαρτήτως των θεωρητικών γνώσεων που έχουν οι απόφοιτοι πανεπιστημίων, στην πράξη φαίνεται πως δεν μπορούν όλοι να πετύχουν στο συγκεκριμένο κλάδο. Γι΄αυτό και εκτός των άλλων η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να χορηγήσει πιστοποίηση ορίζει ότι πέραν των πανεπιστημιακών τίτλων χρειάζεται προϋπηρεσία 6-12 μηνών. Η μαθητεία μπορεί να συνδέσει το πανεπιστήμιο με την αγορά εργασίας, κάτι που σήμερα είναι ζητούμενο. Γιατί δεν έχει γίνει από την Κυβέρνηση τίποτα και σε αυτό το θέμα που επίσης θα μπορούσε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, να μειώσει την ανεργία και να εφοδιάσει τους νέους εργαζόμενους με την απαραίτητη προϋπηρεσία;
Υπάρχουν εναλλακτικές αλλά χρειάζονται ανοικτά μυαλά, προκειμένου να υιοθετήσουν αυτές τις προτάσεις। Στις ΗΠΑ π।χ. εφαρμόζονται συνταξιοδοτικά προγράμματα στα οποία ο εργαζόμενος καταβάλει χρήματα κατά το διάστημα της απασχόλησης του, τα οποία εξαιρούνται της φορολόγησης κατά τον εργασιακό του βίο (KEOGH IRA). Χρειάζεται να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα, τις απλές λύσεις που βλέπουν όλοι, οι οποίες όμως δεν λύνουν το πρόβλημα. Όσοι κατέχουν υψηλές θέσεις οφείλουν να βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις που να οδηγούν γρηγορότερα στο στόχο, χωρίς να επιβαρύνουν άλλο την κοινωνία. Αν δεν μπορούν ας αφήσουν άλλους να το πράξουν.
Euro2day.gr, 5/10/2011
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Οι Έλληνες δεν μπορούν να φωνάξουν Eureka;
Πριν από λίγες μέρες έγινε γνωστό το σχέδιο «Eureka» που επεξεργάστηκαν στενοί συνεργάτες της Άνγκελα Μέρκελ. Σε γενικές γραμμές το σχέδιο έτυχε θετικής αποδοχής από τα στελέχη του χρηματοοικονομικού κλάδου και χαρακτηρίστηκε ως άρτιο και υλοποιήσιμο, παρά τις όποιες αντιρρήσεις και τις νομικές ελλείψεις που πιθανότατα έχει το σχέδιο αυτό. Υπήρξαν βέβαια και αντιδράσεις από μερίδα πολιτικών.
Κατά τη γνώμη μου, αυτό που έπρεπε να μας προβληματίζει δεν είναι μόνο αν το πρόγραμμα είναι σωστό ή λάθος, αν πρέπει να εφαρμοστεί από ξένους και όχι από Έλληνες, αλλά το γιατί ένα παρόμοιο σχέδιο δεν έχει κατατεθεί από Έλληνες. Δηλαδή γιατί «ανακάλυψαν» τη λύση οι ξένοι και όχι οι Έλληνες; Πώς οι Γερμανοί κατάφεραν να καταθέσουν μία ολοκληρωμένη πρόταση που άμεσα θα μπορεί, όπως υποστηρίζουν, να μειώσει το χρέος και να φέρει ανάπτυξη, ενώ αντίστοιχη πρόταση δεν έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα, ούτε από το ελληνικό κοινοβούλιο, ούτε από την πανεπιστημιακή κοινότητα, ούτε από τα τμήματα μελετών των μεγάλων τραπεζών.
Η χώρα έχει κορυφαίους καθηγητές, οι οποίοι συχνά αναλαμβάνουν και κυβερνητικές θέσεις. Αναγνωρίζονται από τον πολιτικό κόσμο της χώρας. Είναι μέρος του ευρύτερου πολιτικού προσωπικού της χώρας. Προσκαλούνται και συμμετέχουν σε τηλεοπτικές εκπομπές ακόμη και σε θέματα, που δεν έχουν συγγραφικό έργο ή εργασιακές εμπειρίες. Παράλληλα, καθηγητές έλαβαν μέσω ερευνητικών προγραμμάτων εκατομμύρια ευρώ τα προηγούμενα χρόνια και οφείλουν να μας ενημερώσουν για τα αποτελέσματα. Τι συμπεράσματα έχουν βγει από τις δεκάδες μελέτες που έκαναν οι πανεπιστημιακοί με κοινοτικά και όχι μόνο κεφάλαια; Πόσο βοήθησαν αυτόν τον τόπο, τα ερευνητικά τους προγράμματα; Προκαλεί επίσης μεγάλη εντύπωση γιατί ο ΣΕΒ και η Ελληνική Ένωση Τραπεζών (ΕΕΤ) ανέθεσαν στην McKinsey την μελέτη για έξοδο της χώρας από την κρίση και δεν την ανέθεσαν σε κάποιο πανεπιστήμιο ή σε μία ομάδα καθηγητών από διάφορα πανεπιστήμια. Μέλη της διοίκησης της ΕΕΤ είναι κορυφαίοι πανεπιστημιακοί του τόπου, οι οποίοι λαμβάνουν θέσεις με υψηλές αμοιβές σε τράπεζες. Αυτοί γιατί δεν έχουν επεξεργαστεί κάποιο σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας;
Εξαίρεση αποτελεί και πρέπει να τονιστεί και να αναγνωριστεί η προσπάθεια και η τελική πρόταση που είχαν καταθέσει τα πέντε μεγάλα επιμελητήρια της χώρας σε συνεργασία με τον ΙΟΒΕ, οποία ήταν επίσης ολοκληρωμένη αλλά με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Όλοι σήμερα μιλούν για τον πλούτο της χώρας.
Εδώ και δύο χρόνια που ξέσπασε η κρίση, έχουν ειπωθεί πολλά για την ακίνητη περιουσία του δημοσίου, αλλά δεν έχει προχωρήσει ούτε η αποτίμησή της και η καταγραφή της ώστε να γίνει και η αξιοποίησή της. Τεράστιες εκτάσεις παραμένουν αναξιοποίητες. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για την αξιοποίηση της έκτασης του ελληνικού. Πόσο αποτιμάται άραγε η παραθαλάσσια έκταση που κατέχει το ελληνικό δημόσιο από το Σούνιο έως τον Άλιμο; Πόσο αξίζουν λιμάνια, αεροδρόμια και κτίρια για παράδειγμα; Γιατί δεν έχει αναλάβει ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα την πρωτοβουλία εκπόνησης μίας μελέτης που θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση; Γιατί η Κυβέρνηση μένει στις επιταγές της τρόικας και δεν κάνει πράξη αυτά που έχει υποσχεθεί μήνες τώρα, ήτοι την αξιοποίηση της περιουσίας του κράτους;
Οφείλουμε όλοι να εργαστούμε για το κοινό καλό. Οφείλουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να δουλέψουν περισσότερο για να γίνει ξανά η οικονομία και το χρέος της χώρας βιώσιμο. Πρέπει οι πολιτικοί να ασχοληθούν περισσότερο με την επίλυση των προβλημάτων και λιγότερο με το πολιτικό τους μέλλον. Πρέπει ο ιδιωτικός τομέας να απαιτήσει να γίνουν μεταρρυθμίσεις και να συμβάλει και αυτός με τις γνώσεις που έχει. Πρέπει όμως κυρίως η κυβέρνηση να παράξει τη γραφειοκρατία που στέκεται τροχοπέδι στην πρόοδο του τόπου και να επιταχύνει τις προσπάθειες για έξοδο από την κρίση.
Euro2day.gr, 3/10/2011
Κατά τη γνώμη μου, αυτό που έπρεπε να μας προβληματίζει δεν είναι μόνο αν το πρόγραμμα είναι σωστό ή λάθος, αν πρέπει να εφαρμοστεί από ξένους και όχι από Έλληνες, αλλά το γιατί ένα παρόμοιο σχέδιο δεν έχει κατατεθεί από Έλληνες. Δηλαδή γιατί «ανακάλυψαν» τη λύση οι ξένοι και όχι οι Έλληνες; Πώς οι Γερμανοί κατάφεραν να καταθέσουν μία ολοκληρωμένη πρόταση που άμεσα θα μπορεί, όπως υποστηρίζουν, να μειώσει το χρέος και να φέρει ανάπτυξη, ενώ αντίστοιχη πρόταση δεν έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα, ούτε από το ελληνικό κοινοβούλιο, ούτε από την πανεπιστημιακή κοινότητα, ούτε από τα τμήματα μελετών των μεγάλων τραπεζών.
Η χώρα έχει κορυφαίους καθηγητές, οι οποίοι συχνά αναλαμβάνουν και κυβερνητικές θέσεις. Αναγνωρίζονται από τον πολιτικό κόσμο της χώρας. Είναι μέρος του ευρύτερου πολιτικού προσωπικού της χώρας. Προσκαλούνται και συμμετέχουν σε τηλεοπτικές εκπομπές ακόμη και σε θέματα, που δεν έχουν συγγραφικό έργο ή εργασιακές εμπειρίες. Παράλληλα, καθηγητές έλαβαν μέσω ερευνητικών προγραμμάτων εκατομμύρια ευρώ τα προηγούμενα χρόνια και οφείλουν να μας ενημερώσουν για τα αποτελέσματα. Τι συμπεράσματα έχουν βγει από τις δεκάδες μελέτες που έκαναν οι πανεπιστημιακοί με κοινοτικά και όχι μόνο κεφάλαια; Πόσο βοήθησαν αυτόν τον τόπο, τα ερευνητικά τους προγράμματα; Προκαλεί επίσης μεγάλη εντύπωση γιατί ο ΣΕΒ και η Ελληνική Ένωση Τραπεζών (ΕΕΤ) ανέθεσαν στην McKinsey την μελέτη για έξοδο της χώρας από την κρίση και δεν την ανέθεσαν σε κάποιο πανεπιστήμιο ή σε μία ομάδα καθηγητών από διάφορα πανεπιστήμια. Μέλη της διοίκησης της ΕΕΤ είναι κορυφαίοι πανεπιστημιακοί του τόπου, οι οποίοι λαμβάνουν θέσεις με υψηλές αμοιβές σε τράπεζες. Αυτοί γιατί δεν έχουν επεξεργαστεί κάποιο σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας;
Εξαίρεση αποτελεί και πρέπει να τονιστεί και να αναγνωριστεί η προσπάθεια και η τελική πρόταση που είχαν καταθέσει τα πέντε μεγάλα επιμελητήρια της χώρας σε συνεργασία με τον ΙΟΒΕ, οποία ήταν επίσης ολοκληρωμένη αλλά με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Όλοι σήμερα μιλούν για τον πλούτο της χώρας.
Εδώ και δύο χρόνια που ξέσπασε η κρίση, έχουν ειπωθεί πολλά για την ακίνητη περιουσία του δημοσίου, αλλά δεν έχει προχωρήσει ούτε η αποτίμησή της και η καταγραφή της ώστε να γίνει και η αξιοποίησή της. Τεράστιες εκτάσεις παραμένουν αναξιοποίητες. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για την αξιοποίηση της έκτασης του ελληνικού. Πόσο αποτιμάται άραγε η παραθαλάσσια έκταση που κατέχει το ελληνικό δημόσιο από το Σούνιο έως τον Άλιμο; Πόσο αξίζουν λιμάνια, αεροδρόμια και κτίρια για παράδειγμα; Γιατί δεν έχει αναλάβει ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα την πρωτοβουλία εκπόνησης μίας μελέτης που θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από την κρίση; Γιατί η Κυβέρνηση μένει στις επιταγές της τρόικας και δεν κάνει πράξη αυτά που έχει υποσχεθεί μήνες τώρα, ήτοι την αξιοποίηση της περιουσίας του κράτους;
Οφείλουμε όλοι να εργαστούμε για το κοινό καλό. Οφείλουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να δουλέψουν περισσότερο για να γίνει ξανά η οικονομία και το χρέος της χώρας βιώσιμο. Πρέπει οι πολιτικοί να ασχοληθούν περισσότερο με την επίλυση των προβλημάτων και λιγότερο με το πολιτικό τους μέλλον. Πρέπει ο ιδιωτικός τομέας να απαιτήσει να γίνουν μεταρρυθμίσεις και να συμβάλει και αυτός με τις γνώσεις που έχει. Πρέπει όμως κυρίως η κυβέρνηση να παράξει τη γραφειοκρατία που στέκεται τροχοπέδι στην πρόοδο του τόπου και να επιταχύνει τις προσπάθειες για έξοδο από την κρίση.
Euro2day.gr, 3/10/2011
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011
Το προφίλ του νέου Προέδρου
Σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, που οι πολίτες στενάζουν λόγω των φορολογικών μέτρων της κυβέρνησης, χρειάζεται η διαφάνεια να είναι αδιαπραγμάτευτη. Χρειάζεται όλοι να εφαρμόζουν τους κανόνες που διέπουν τη χώρα και κάθε κλάδο της οικονομικής δραστηριότητας ξεχωριστά και οι παραβάτες να τιμωρούνται παραδειγματικά. Λόγω της παραίτησης του εκλεκτού κ. Γαβριηλίδη από την θέση του Προέδρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο να γίνει διαβούλευση μεταξύ του υπουργείου Οικονομικών και όλων των φορέων της κεφαλαιαγοράς, ώστε ο νέος Πρόεδρος που θα επιλεγεί να έχει τα κριτήρια της καταλληλότητας για την θέση. Να διασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και να πραγματοποιεί ελέγχους σε όλες τις πράξεις που γίνονται καθημερινά στο χρηματιστήριο.
Σημειώνεται ότι παρόμοια διαβούλευση με φορείς της αγοράς γίνεται στην Γαλλία καθώς και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ο νέος Πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς κατά την άποψή μου πρέπει μεταξύ άλλων:
1. να είναι ανεξάρτητος,
2. να είναι βαθύς γνώστης του αντικειμένου,
3. να έχει όραμα και γνώσεις σχετικές με την αναπτυξιακή δυνατότητα του
χώρου της κεφαλαιαγοράς,
4. να έχει οργανωτικές και διοικητικές ικανότητες,
5. να αντιλαμβάνεται και να υποστηρίζει αρμοδίως με πειστικά επιχειρήματα στα Ευρωπαϊκά Όργανα, την διαφορετική δομή της μικρής Ελληνικής αγοράς έναντι των αναπτυγμένων αγορών της Ευρώπης και την αποφυγή υιοθέτησης πολυτελών διαδικασιών εκτός ελληνικής
πραγματικότητας,
6. να επιβάλλει την αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων στους ισχυρούς Τραπεζικούς ομίλους,
7. εάν είναι δυνατόν να προέρχεται από τα στελέχη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.
Πιστεύω επίσης πως πρέπει α) να θεσμοθετηθεί Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων στην ΕΚ κατά τα πρότυπα της ΕΛΑΣ, β) τα 3 μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Δ.Σ. της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς που για λόγους οικονομίας μπορεί να γίνουν 2, να διορίζονται από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και γ) να υπάρχει ξεχωριστή Επιτροπή Επιβολής Ποινών μετά από ακρόαση των κατηγορουμένων επί της τελικής κατηγορίας που δεν γίνεται τώρα, δ) να αντιπροσωπεύονται στο Δ.Σ. όλοι οι φορείς της αγοράς ΣΜΕΧΑ, ΕΕΤ, ΕΘΕ, ΕΝΕΙΣΕΤ, ΣΕΔ.
Επί πλέον μετά την αποχώρηση του εκάστοτε προέδρου και αντιπροέδρων θα πρέπει να μην μπορούν να εργαστούν για 12 μήνες σε εποπτευόμενη εταιρεία.
Οφείλουμε να προστατεύσουμε το θεσμό της κεφαλαιαγοράς, ειδικά σε αυτήν την δύσκολη οικονομική συγκυρία. Να θωρακίσουμε και να προστατεύσουμε το κύρος της καθώς και τους συμμετέχοντες με συνεχή παρακολούθηση και επιβολή του νόμου σε όσους τον παραβαίνουν. Υπάρχουν κατάλληλα στελέχη και ο αρμόδιος υπουργός πρέπει να επιλέξει τον καλύτερο.
Real News, 2/10/2011
Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011
Εμπόδια στις επενδύσεις
Ακόμη και την περίοδο του μνημονίου μπαίνουν περίεργες φωτογραφικές εξαιρέσεις στο βασικό φορολογικό σύστημα και δεν διευκολύνονται οι επενδύσεις. Οι πολιτικοί μας έχουν συνηθίσει σε χαριστικές ρυθμίσεις, φωτογραφικές διατάξεις και δυσνόητα νομοθετήματα. Αλλά είναι αδιανόητο η τακτική αυτή να συνεχίζεται ακόμη και τώρα και την ίδια ώρα να προσπαθούν να πάρουν λεφτά από άνεργους που αναζητούν ευκαιρίες στο εξωτερικό. Δεν μπορεί παρά «να βγει κάποιος από τα ρούχα του» όταν διαβάζει πως αν κάποιος φύγει και αναζητήσει δουλειά στο εξωτερικό για να ζήσει την οικογένειά του θα πρέπει να φορολογηθεί για το εισόδημα που αποκτά αθροιστικά και έξω και στην Ελλάδα. Δηλαδή κάποιος ξενιτεύεται, κάνει έξοδα, φορολογείται στη χώρα που εργάζεται και θα φορολογηθεί και στην Ελλάδα; Γνωρίζουν ότι οι φορολογικές συμφωνίες που έχει υπογράψει η χώρα μας, υπερισχύουν του ελληνικού νόμου; Έχουν συνειδητοποιήσει ότι αν ένας Έλληνας φύγει για το Λονδίνο για παράδειγμα προκειμένου να εργαστεί, να ζήσει τους δικούς του, να καλύψει τις εδώ υποχρεώσεις του, θα φορολογηθεί εκεί, θα νοικιάσει πανάκριβα ένα σπίτι, θα έχει αυξημένο κόστος ζωής κτλ.; Θα πρέπει δηλαδή αυτά που θα του μείνουν, αν του μείνουν, να τα δώσει στο ελληνικό δημόσιο; Προσπαθούν να τα πάρουν από τους σύγχρονους οικονομικούς μετανάστες, που θα στείλουν εδώ χρήματα, αντί να προσπαθούν να καταπολεμήσουν τη φοροδιαφυγή. Πως θα διακριβωθεί και φορολογηθεί η εργασία και παραμονή στο εξωτερικό, όταν δεν μπορούν να καταπολεμήσουν την φοροδιαφυγή στην Ελλάδα;
Και την ίδια ώρα εισάγεται εξαίρεση από τον γενικό κανόνα περί φορολογίας του παγκόσμιου εισοδήματος των φυσικών προσώπων που κατοικούν ή διαμένουν στην Ελλάδα. Δηλαδή, όποιος διαμένει στην Ελλάδα για τρία χρόνια και αποκτά εισόδημα σε χώρα- εκτός μη συνεργάσιμων κρατών- για το εισόδημά του αυτό, απαλλάσσεται της φορολογίας. Αυτή η διάταξη έρχεται σε αντίθεση με τον γενικό κανόνα του φορολογικού μας συστήματος. Και γιατί μόνο από συγκεκριμένες χώρες και όχι για όλες και για περισσότερο από 3 χρόνια; Η διάταξη αυτή μπορεί να έχει γίνει με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά δεν παύει να δείχνει «φωτογραφική». Αν πραγματικά ο νομοθέτης θέλει να έρθουν πλούσιοι ξένοι στην Ελλάδα και να ζουν, να ξοδεύουν, να πληρώνουν ΦΠΑ κ.α. πρέπει να δώσει κίνητρα όπως στη Μ. Βρετανία. Να αλλάξουμε επιτέλους αναπτυξιακά το βασικό φορολογικό μας σύστημα. Πάνω από όλα όμως σε αυτή τη δύσκολη εποχή πρέπει να σκεφτούμε τις στρατιές των ανέργων που αναζητούν για αυτούς και τις οικογένειες τους ένα κομμάτι ψωμί στο εξωτερικό, αφού προφανώς δεν βρίσκουν δουλειά στην πατρίδα.
Real News, 18/9/2011.
Και την ίδια ώρα εισάγεται εξαίρεση από τον γενικό κανόνα περί φορολογίας του παγκόσμιου εισοδήματος των φυσικών προσώπων που κατοικούν ή διαμένουν στην Ελλάδα. Δηλαδή, όποιος διαμένει στην Ελλάδα για τρία χρόνια και αποκτά εισόδημα σε χώρα- εκτός μη συνεργάσιμων κρατών- για το εισόδημά του αυτό, απαλλάσσεται της φορολογίας. Αυτή η διάταξη έρχεται σε αντίθεση με τον γενικό κανόνα του φορολογικού μας συστήματος. Και γιατί μόνο από συγκεκριμένες χώρες και όχι για όλες και για περισσότερο από 3 χρόνια; Η διάταξη αυτή μπορεί να έχει γίνει με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά δεν παύει να δείχνει «φωτογραφική». Αν πραγματικά ο νομοθέτης θέλει να έρθουν πλούσιοι ξένοι στην Ελλάδα και να ζουν, να ξοδεύουν, να πληρώνουν ΦΠΑ κ.α. πρέπει να δώσει κίνητρα όπως στη Μ. Βρετανία. Να αλλάξουμε επιτέλους αναπτυξιακά το βασικό φορολογικό μας σύστημα. Πάνω από όλα όμως σε αυτή τη δύσκολη εποχή πρέπει να σκεφτούμε τις στρατιές των ανέργων που αναζητούν για αυτούς και τις οικογένειες τους ένα κομμάτι ψωμί στο εξωτερικό, αφού προφανώς δεν βρίσκουν δουλειά στην πατρίδα.
Real News, 18/9/2011.
Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011
Το φορολογικό παράδειγμα της Μ. Βρετανίας
Χωρίς βιομηχανία και χωρίς πρώτες ύλες, με ισχυρό ευρώ και με απουσία ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής, η χώρα μας έχει μοναδική διέξοδο και ελπίδα τις Υπηρεσίες (χρηματοοικονομικές, ναυτιλιακές, τουριστικές για 12 μήνες με θεματικά αντικείμενα, ναυτιλιακές, ιατρικές, κλπ). Πρέπει άμεσα να τις αναπτύξουμε με κατάλληλα μέτρα, όπως να αντιγράψουμε τον φορολογικό νόμο που ισχύει στη Μ. Βρετανία και συντελεί να ακμάζει το Λονδίνο. Καθιερώνει ότι ο αλλοδαπός κάτοικος μπορεί να είναι κάτοικος της Μεγάλης Βρετανίας αλλά non-domiciled. Οι έννοιες domiciliation και non-domiciliation εξαρτώνται από το που θέλει ο αλλοδαπός ιδιώτης να ταφεί και ισχύει μόνο για δύο γενεές. Εισάγει διαφορετική φορολογική μεταχείριση για το δικό μας animus, ένα εκ των δύο συστατικών της φορολογικής κατοικίας (το άλλο είναι το corpus), δηλαδή θεωρεί διαφορετικό που θέλει να ζει κάποιος και να έχει φυσική παρουσία 183 ημέρες το χρόνο και διαφορετικό που θέλει να ταφεί. Μπορεί κάποιος αλλοδαπός να μένει προσωρινά στο Λονδίνο, που έχει την φυσική του παρουσία (corpus) και θα έχει διαφορετική φορολογική μεταχείριση, όπως εκτίθεται παρακάτω. Αποτέλεσμα τέτοιας τομής για την χώρα μας θα είναι η προσέλκυση πλούσιων ξένων κεφαλαιούχων και ξένων εταιριών, που τώρα δεν έχουμε.
Η Ελλάδα μπορεί με αυτή τη διαφοροποίηση να προσελκύσει ξένες εταιρείες, διεθνείς εισοδηματίες, ανώτατα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, εύπορους αλλοδαπούς, φυσικά πρόσωπα Θα ισχύει για όλους τους ξένους κατοίκους Ελλάδος, αλλά και Έλληνες, εφόσον τα 3 τελευταία χρόνια ήσαν στο εξωτερικό. Θα απαλλάσσονται μόνο από τα εισοδήματα που αποκτούν ή κατέχουν εκτός Ελλάδος. Το ελληνικό Δημόσιο από την διαμονή και κατανάλωση στη χώρα μας θα κερδίσει ΦΠΑ 23% σε όλες τις εγχώριες καταναλώσεις, φόρο στην κατοικία και του γραφείου, απασχόληση εργαζομένων, ενίσχυση των καταθέσεων, επενδύσεις από την γνώση των τοπικών συνθηκών, φαγητά, εστιατόρια κ.τ.λ. Για τους ξένους να ζητηθεί να έχουν καταθέσεις σε Τράπεζα που λειτουργεί στην Ελλάδα τουλάχιστον 250.000 ευρώ για να τους δοθεί η άδεια παραμονής. Στη Μεγάλη Βρετανία μάλιστα δίνουν και αγγλικά διαβατήρια αντί 5 εκ. λιρών, ενώ στην Ελλάδα τα δίδουμε δωρεάν σε κάποιους αλλοδαπούς χωρίς να γνωρίζουμε βέβαια εάν οι αρμόδιοι λαμβάνουν «δώρο» για αυτό. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί εύποροι διεθνείς πολίτες όπως π.χ. ο Αμπράμοβιτς ξοδεύουν, επενδύουν, δραστηριοποιούνται διεθνώς, στο Λονδίνο και από το Λονδίνο. Ομοιάζει με τον δικό μας Ν. 89/67 αλλά ισχύει και για φυσικά πρόσωπα. Ομοιάζει επίσης με τον νόμο περί διεθνών ναυτιλιακών δραστηριοτήτων, με την επιπλέον δυνατότητα ελληνικής αξιοποίησης διεθνών ναυτιλιακών κεφαλαίων. Οι πλούσιοι αλλοδαποί θα είναι τουρίστες 12 μηνών ή τουλάχιστον 6 μηνών και μιας μέρας. Γιατί στα νησιά πανηγυρίζουν για λίγες μέρες επίσκεψης του Αμπράμοβιτς, ενώ θα μπορούσαν να τον έχουν όπως και άλλους VIPS 12 μήνες; Οι τουρίστες ολίγων ημερών πληρώνουν φόρους; Ασφαλώς όχι. Γιατί λοιπόν να πληρώνουν οι τουρίστες 6 έως 12 μηνών; Στην Ελλάδα αυτός ο νόμος ισχύει στη πράξη αλλά όχι επίσημα. Ακόμη και οι ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, χρησιμοποιούν μια ενδιάμεση εταιρεία συμμετοχών στην Κύπρο και αφήνουν εκεί κεφάλαια και σημαντικά κέρδη. Επειδή όμως ο επίσημος νόμος το απαγορεύει, αφού στην Ελλάδα φορολογείται ο κάτοικος για όλα τα διεθνή και εγχώρια εισοδήματα, οι νομοταγείς Κροίσοι δεν έρχονται για να μην έχουν προβλήματα, αφού είχαν αυτές τις ευκαιρίες στο Λονδίνο και σε άλλα γνωστά μέρη. Τα πρόσωπα προσκομίζουν όμως επιστολή τραπέζης ότι έχουν τα διαθέσιμα χρήματα να ζήσουν εκεί χωρίς να εργάζονται. Το ίδιο γίνεται και σε άλλα μέρη. Σκεφτείτε με ένα τέτοιο νόμο τι πολλαπλασιαστικά οφέλη θα είχε η Ελλάδα. Πρόσθετοι λόγοι που συνηγορούν υπέρ της χώρας μας όπως το κλίμα, τα νησιά, τα σκάφη, ο θαλάσσιος τουρισμός, η ελληνική μουσική, οι αρχαιολογικοί χώροι, ο πολιτισμός, οι άριστες ιατρικές υπηρεσίες, κ.τ.λ. θα συντελέσουν ώστε να ακμάσουμε οικονομικά και πολιτιστικά. Συμπληρωματικά σημειώνεται ότι στην Ιταλία όποιος αγοράζει ακίνητα και προέρχεται από τρίτη χώρα δεν πληρώνει φόρο μεταβίβασης. Στην Πορτογαλία ο κάτοχος ακινήτων παίρνει πορτογαλικό, δηλαδή ευρωπαϊκό διαβατήριο, που χρειάζονται πολύ όσοι προέρχονται από τρίτες χώρες.
Η Ελλάδα μπορεί με αυτή τη διαφοροποίηση να προσελκύσει ξένες εταιρείες, διεθνείς εισοδηματίες, ανώτατα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, εύπορους αλλοδαπούς, φυσικά πρόσωπα Θα ισχύει για όλους τους ξένους κατοίκους Ελλάδος, αλλά και Έλληνες, εφόσον τα 3 τελευταία χρόνια ήσαν στο εξωτερικό. Θα απαλλάσσονται μόνο από τα εισοδήματα που αποκτούν ή κατέχουν εκτός Ελλάδος. Το ελληνικό Δημόσιο από την διαμονή και κατανάλωση στη χώρα μας θα κερδίσει ΦΠΑ 23% σε όλες τις εγχώριες καταναλώσεις, φόρο στην κατοικία και του γραφείου, απασχόληση εργαζομένων, ενίσχυση των καταθέσεων, επενδύσεις από την γνώση των τοπικών συνθηκών, φαγητά, εστιατόρια κ.τ.λ. Για τους ξένους να ζητηθεί να έχουν καταθέσεις σε Τράπεζα που λειτουργεί στην Ελλάδα τουλάχιστον 250.000 ευρώ για να τους δοθεί η άδεια παραμονής. Στη Μεγάλη Βρετανία μάλιστα δίνουν και αγγλικά διαβατήρια αντί 5 εκ. λιρών, ενώ στην Ελλάδα τα δίδουμε δωρεάν σε κάποιους αλλοδαπούς χωρίς να γνωρίζουμε βέβαια εάν οι αρμόδιοι λαμβάνουν «δώρο» για αυτό. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί εύποροι διεθνείς πολίτες όπως π.χ. ο Αμπράμοβιτς ξοδεύουν, επενδύουν, δραστηριοποιούνται διεθνώς, στο Λονδίνο και από το Λονδίνο. Ομοιάζει με τον δικό μας Ν. 89/67 αλλά ισχύει και για φυσικά πρόσωπα. Ομοιάζει επίσης με τον νόμο περί διεθνών ναυτιλιακών δραστηριοτήτων, με την επιπλέον δυνατότητα ελληνικής αξιοποίησης διεθνών ναυτιλιακών κεφαλαίων. Οι πλούσιοι αλλοδαποί θα είναι τουρίστες 12 μηνών ή τουλάχιστον 6 μηνών και μιας μέρας. Γιατί στα νησιά πανηγυρίζουν για λίγες μέρες επίσκεψης του Αμπράμοβιτς, ενώ θα μπορούσαν να τον έχουν όπως και άλλους VIPS 12 μήνες; Οι τουρίστες ολίγων ημερών πληρώνουν φόρους; Ασφαλώς όχι. Γιατί λοιπόν να πληρώνουν οι τουρίστες 6 έως 12 μηνών; Στην Ελλάδα αυτός ο νόμος ισχύει στη πράξη αλλά όχι επίσημα. Ακόμη και οι ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, χρησιμοποιούν μια ενδιάμεση εταιρεία συμμετοχών στην Κύπρο και αφήνουν εκεί κεφάλαια και σημαντικά κέρδη. Επειδή όμως ο επίσημος νόμος το απαγορεύει, αφού στην Ελλάδα φορολογείται ο κάτοικος για όλα τα διεθνή και εγχώρια εισοδήματα, οι νομοταγείς Κροίσοι δεν έρχονται για να μην έχουν προβλήματα, αφού είχαν αυτές τις ευκαιρίες στο Λονδίνο και σε άλλα γνωστά μέρη. Τα πρόσωπα προσκομίζουν όμως επιστολή τραπέζης ότι έχουν τα διαθέσιμα χρήματα να ζήσουν εκεί χωρίς να εργάζονται. Το ίδιο γίνεται και σε άλλα μέρη. Σκεφτείτε με ένα τέτοιο νόμο τι πολλαπλασιαστικά οφέλη θα είχε η Ελλάδα. Πρόσθετοι λόγοι που συνηγορούν υπέρ της χώρας μας όπως το κλίμα, τα νησιά, τα σκάφη, ο θαλάσσιος τουρισμός, η ελληνική μουσική, οι αρχαιολογικοί χώροι, ο πολιτισμός, οι άριστες ιατρικές υπηρεσίες, κ.τ.λ. θα συντελέσουν ώστε να ακμάσουμε οικονομικά και πολιτιστικά. Συμπληρωματικά σημειώνεται ότι στην Ιταλία όποιος αγοράζει ακίνητα και προέρχεται από τρίτη χώρα δεν πληρώνει φόρο μεταβίβασης. Στην Πορτογαλία ο κάτοχος ακινήτων παίρνει πορτογαλικό, δηλαδή ευρωπαϊκό διαβατήριο, που χρειάζονται πολύ όσοι προέρχονται από τρίτες χώρες.
Η Blackrock μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο….ανάκτησης της φερεγγυότητας των ελληνικών τραπεζών
Η Blackrock μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο ώστε να ανακτήσει την αξιοπιστία και φερεγγυότητα του το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στις διεθνείς αγορές προβλέπει ο Αλέξανδρος Μωραιτάκης πρόεδρος της Nuntius χρηματιστηριακή και επικεφαλής του ΣΜΕΧΑ σε δηλώσεις του στο www.bankingnews.gr.
Σύμφωνα με τον κ Μωραιτάκη η Blackrock δεν θα λειτουργήσει ως τιμωρός του συστήματος αλλά θα δώσει την έξωθεν καλή μαρτυρία στις διεθνείς αγορές για το ποια είναι η πραγματική κατάσταση των χαρτοφυλακίων δανείων των τραπεζών. Αν κάποιες τράπεζες απορροφήσουν τους κραδασμούς από την Blackrock θα μπορέσουν να επιχειρήσουν ακόμη και έξοδο τους στις αγορές εφόσον οι συνθήκες στην οικονομία σταθεροποιηθούν. Όμως ακόμη και αν προκύψουν προβλήματα λόγω της Blackrock και αυτή η εξέλιξη θα είναι εξυγιαντική καθώς όλοι θα γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Η παρουσία της Blackrock έχει ως στόχο να αποτιμήσει και αποτυπώσει την οικονομική και όχι την λογιστική διάσταση του κινδύνου των δανείων. Στην ερώτηση για το αν προβλέπει προσφυγή τραπεζών στο Ταμείο χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ο κ Μωραιτάκης εκτιμά πως μετά τις αποτιμήσεις των χαρτοφυλακίων δανείων της Blackrock είναι πιθανό κάποιες τράπεζες να προσφύγουν.Τότε θα πρέπει να αξιολογηθούν όλα τα δεδομένα, η οικονομική κατάσταση της τράπεζας αλλά ακόμη και η αποτελεσματικότητα των managements.Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΜΕΧΑ, το ΤΧΣ διαθέτει 30 δις ευρώ κεφαλαιακό απόθεμα και μπορεί να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι ελληνικές τράπεζες. Ως γνωστό οι τράπεζες πρέπει να διαθέτουν core tier 1 10% από αρχές του 2012 άρα ή θα προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου ή σε deals ή θα προσφύγουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με αφορμή το deal της Alpha με την Eurobank σχολίασε ότι η συγχώνευση αυτή έχει θετικά και αρνητικά, δεν μπορεί να αξιολογηθεί μονοδιάστατα...έτσι την αξιολογεί και η αγορά. Θα υπάρξουν άλλα deals τραπεζών; Ναι είναι πιθανό αλλά όλα θα εξαρτηθούν από το ύψος των κεφαλαιακών ζημιών που θα προκύψουν λόγω της Blackrock. O πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ παράλληλα διατύπωσε τον έντονο προβληματισμό του για το χρηματιστηριακό και οικονομικό περιβάλλον.Αν η χώρα δεν αποκτήσει πρωτογενή πλεονάσματα δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική. Αν δεν αυξηθούν τα έσοδα και μειωθούν τα έξοδα - ελλείμματα δεν μπορεί η Ελλάδα νε πείσει τις αγορές. Επίσης θα πρέπει και ο Ε. Βενιζέλος ως υπουργός οικονομικών να καταστεί πιο αποφασιστικός και αποτελεσματικός.Πέτρος Λεωτσάκος www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με τον κ Μωραιτάκη η Blackrock δεν θα λειτουργήσει ως τιμωρός του συστήματος αλλά θα δώσει την έξωθεν καλή μαρτυρία στις διεθνείς αγορές για το ποια είναι η πραγματική κατάσταση των χαρτοφυλακίων δανείων των τραπεζών. Αν κάποιες τράπεζες απορροφήσουν τους κραδασμούς από την Blackrock θα μπορέσουν να επιχειρήσουν ακόμη και έξοδο τους στις αγορές εφόσον οι συνθήκες στην οικονομία σταθεροποιηθούν. Όμως ακόμη και αν προκύψουν προβλήματα λόγω της Blackrock και αυτή η εξέλιξη θα είναι εξυγιαντική καθώς όλοι θα γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Η παρουσία της Blackrock έχει ως στόχο να αποτιμήσει και αποτυπώσει την οικονομική και όχι την λογιστική διάσταση του κινδύνου των δανείων. Στην ερώτηση για το αν προβλέπει προσφυγή τραπεζών στο Ταμείο χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ο κ Μωραιτάκης εκτιμά πως μετά τις αποτιμήσεις των χαρτοφυλακίων δανείων της Blackrock είναι πιθανό κάποιες τράπεζες να προσφύγουν.Τότε θα πρέπει να αξιολογηθούν όλα τα δεδομένα, η οικονομική κατάσταση της τράπεζας αλλά ακόμη και η αποτελεσματικότητα των managements.Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΜΕΧΑ, το ΤΧΣ διαθέτει 30 δις ευρώ κεφαλαιακό απόθεμα και μπορεί να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι ελληνικές τράπεζες. Ως γνωστό οι τράπεζες πρέπει να διαθέτουν core tier 1 10% από αρχές του 2012 άρα ή θα προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου ή σε deals ή θα προσφύγουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Με αφορμή το deal της Alpha με την Eurobank σχολίασε ότι η συγχώνευση αυτή έχει θετικά και αρνητικά, δεν μπορεί να αξιολογηθεί μονοδιάστατα...έτσι την αξιολογεί και η αγορά. Θα υπάρξουν άλλα deals τραπεζών; Ναι είναι πιθανό αλλά όλα θα εξαρτηθούν από το ύψος των κεφαλαιακών ζημιών που θα προκύψουν λόγω της Blackrock. O πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ παράλληλα διατύπωσε τον έντονο προβληματισμό του για το χρηματιστηριακό και οικονομικό περιβάλλον.Αν η χώρα δεν αποκτήσει πρωτογενή πλεονάσματα δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική. Αν δεν αυξηθούν τα έσοδα και μειωθούν τα έξοδα - ελλείμματα δεν μπορεί η Ελλάδα νε πείσει τις αγορές. Επίσης θα πρέπει και ο Ε. Βενιζέλος ως υπουργός οικονομικών να καταστεί πιο αποφασιστικός και αποτελεσματικός.Πέτρος Λεωτσάκος www.bankingnews.gr
Θετική η είσοδος των Τραπεζών στο ΤΧΣ
Οι αγορές πιέζουν ασφυκτικά για άμεση και κατάλληλη λύση. Οι υφιστάμενοι μέτοχοι ξεπουλάνε με μανία τις μετοχές που έχουν στο Χ.Α. σε ελληνικές επιχειρήσεις, ενώ στο εξωτερικό οι τιμές των μετοχών ανεβαίνουν. Δεν βλέπουν άραγε οι μέτοχοι που πουλούν πως οι πραγματικές αξίες τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερες; Θεωρούν ότι η ύφεση θα είναι πολύ βαθύτερη του 5,3%, σύμφωνα με δήλωση του κ. Αντιπροέδρου; Ακόμη και έτσι να είναι σύμφωνα με την Templeton οι αξίες δεν χάνονται, βάσει της θεωρίας επενδύσεων επί τη βάσει της αξίας των τίτλων. Υπάρχουν την ίδια ώρα κεφάλαια 35 δις ευρώ για να ενισχύσουν τα κεφάλαια των Τραπεζών τα οποία μπορούν να δώσουν ανάσα στις επιχειρήσεις και στην ευρύτερη οικονομία και τώρα λιμνάζουν. Οι αγορές προεξοφλούν ότι αργά ή γρήγορα οι τράπεζες θα κάνουν χρήση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Αυτό όμως είναι περισσότερο καλό παρά αρνητικό.
Είναι ανάγκη να γίνει αυτό άμεσα, να κατευθυνθούν κεφάλαια στην πραγματική οικονομία και να μειωθεί η ύφεση. Τα νούμερα ακόμα και με τα νέα μέτρα δεν βγαίνουν, αφού η ύφεση ξεπέρασε και τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις. Η προσφυγή στο ΤΧΣ μόνο θετικά αποτελέσματα θα φέρει τόσο στην οικονομία όσο και στις Τράπεζες και στους μετόχους τους. Γιατί ενορχηστρωμένα την είσοδο στο ΤΧΣ κάποιοι τη θεωρούν κρατικοποίηση και την απαξιώνουν; Φοβούνται κάτι;
Οφείλουν τα πολιτικά κόμματα να συνεργαστούν και να αφήσουν το κυνήγι των εντυπώσεων προκειμένου να κερδίσουν μερικές μονάδες στις δημοσκοπήσεις. Η χώρα περνάει δύσκολες ώρες και οι πολίτες δυσκολότερες. Οφείλει επίσης η κυβέρνηση να βοηθήσει την πραγματική οικονομία, ακούγοντας φωνές χωρίς συγκρούσεις συμφερόντων, πιέζοντας περισσότερο τις τράπεζες και ιδίως τους διοικούντες της Τράπεζες, που ορισμένοι εξ αυτών μέχρι σήμερα απολάμβαναν τουλάχιστον μια «προνομιακή» μεταχείριση, σε κάθε επίπεδο όπως έχει αποδειχθεί ποικιλοτρόπως.
Δεν είναι δυνατόν η πραγματική Οικονομία να χάνει 35 δις επειδή οι σύμβουλοι των τραπεζιτών φοβούνται ότι θα χάσουν τις θέσεις τους, μετά την λήψη κεφαλαίων από το ΤΧΣ. Οι Διοικούντες τις Τράπεζες που θα αποφασίσουν την προσφυγή στο ΤΧΣ θα αποδεικνύουν στην πράξη την πεποίθηση τους, ότι σε λίγα χρόνια οι Τράπεζες τους θα επανακάμψουν και θα αυξήσουν την κερδοφορία τους και την αξία τους, δεδομένου ότι σε 3 χρόνια πρέπει να επιστρέψουν τα κεφάλαια ή να χάσουν τις θέσεις τους. Αν έχουν το θάρρος να συμμετάσχουν οι ίδιοι στην αύξηση με αξιόλογα ποσά θα δίδουν πρόσθετες αποδείξεις πίστης στην αξία της Τράπεζας τους και του έργου τους.
Ο χρόνος που χάθηκε ήταν πολύτιμος και οι τράπεζες δεν προχώρησαν σε αύξηση ρευστότητας μέσω πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων ή μείωση εξόδων, προκειμένου να βοηθήσουν τη χώρα. Ας κάνουν χρήση των κεφαλαίων του ταμείου, μήπως και καταφέρει η οικονομία να κινηθεί. Με περισσότερα κεφάλαια ανά Τράπεζα μετά τη λήψη κεφαλαίων από το ΤΧΣ αλλά με μικρότερο ποσοστό μετοχών ανά μέτοχο, οι πιθανότητες κερδοφορίας για τις Τράπεζες αυξάνονται, κάτι που θα απολαύσει ο κάθε μέτοχος. Τι διαφορά έχουν τα ιδιωτικά κεφάλαια που συμμετέχουν σε μια κανονική αύξηση μετοχικού κεφαλαίου από μια αύξηση του ΤΧΣ που μάλιστα μπορούν να επιστραφούν όταν οι συνθήκες βελτιωθούν, εντός 3ετίας αφού το 2014 προβλέπονται θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης;
Ας λάβουν λοιπόν άφοβα τα κεφάλαια του ΤΧΣ όλες οι Τράπεζες και ας αποδείξουν οι Διοικήσεις με περισσότερα κεφάλαια την αξία του έργου τους. Ιδιαίτερα οι Τράπεζες που οι διοικήσεις τους επιλέγονται από την Κυβέρνηση επιβάλλεται άμεσα να λάβουν και να τα διοχετεύσουν σε όλη την οικονομία.
Η παραπάνω πρόταση βέβαια θα είναι χωρίς αντίκρισμα, αν δεν πετύχουμε άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα, περιορίζοντας τις κρατικές σπατάλες.
Είναι ανάγκη να γίνει αυτό άμεσα, να κατευθυνθούν κεφάλαια στην πραγματική οικονομία και να μειωθεί η ύφεση. Τα νούμερα ακόμα και με τα νέα μέτρα δεν βγαίνουν, αφού η ύφεση ξεπέρασε και τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις. Η προσφυγή στο ΤΧΣ μόνο θετικά αποτελέσματα θα φέρει τόσο στην οικονομία όσο και στις Τράπεζες και στους μετόχους τους. Γιατί ενορχηστρωμένα την είσοδο στο ΤΧΣ κάποιοι τη θεωρούν κρατικοποίηση και την απαξιώνουν; Φοβούνται κάτι;
Οφείλουν τα πολιτικά κόμματα να συνεργαστούν και να αφήσουν το κυνήγι των εντυπώσεων προκειμένου να κερδίσουν μερικές μονάδες στις δημοσκοπήσεις. Η χώρα περνάει δύσκολες ώρες και οι πολίτες δυσκολότερες. Οφείλει επίσης η κυβέρνηση να βοηθήσει την πραγματική οικονομία, ακούγοντας φωνές χωρίς συγκρούσεις συμφερόντων, πιέζοντας περισσότερο τις τράπεζες και ιδίως τους διοικούντες της Τράπεζες, που ορισμένοι εξ αυτών μέχρι σήμερα απολάμβαναν τουλάχιστον μια «προνομιακή» μεταχείριση, σε κάθε επίπεδο όπως έχει αποδειχθεί ποικιλοτρόπως.
Δεν είναι δυνατόν η πραγματική Οικονομία να χάνει 35 δις επειδή οι σύμβουλοι των τραπεζιτών φοβούνται ότι θα χάσουν τις θέσεις τους, μετά την λήψη κεφαλαίων από το ΤΧΣ. Οι Διοικούντες τις Τράπεζες που θα αποφασίσουν την προσφυγή στο ΤΧΣ θα αποδεικνύουν στην πράξη την πεποίθηση τους, ότι σε λίγα χρόνια οι Τράπεζες τους θα επανακάμψουν και θα αυξήσουν την κερδοφορία τους και την αξία τους, δεδομένου ότι σε 3 χρόνια πρέπει να επιστρέψουν τα κεφάλαια ή να χάσουν τις θέσεις τους. Αν έχουν το θάρρος να συμμετάσχουν οι ίδιοι στην αύξηση με αξιόλογα ποσά θα δίδουν πρόσθετες αποδείξεις πίστης στην αξία της Τράπεζας τους και του έργου τους.
Ο χρόνος που χάθηκε ήταν πολύτιμος και οι τράπεζες δεν προχώρησαν σε αύξηση ρευστότητας μέσω πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων ή μείωση εξόδων, προκειμένου να βοηθήσουν τη χώρα. Ας κάνουν χρήση των κεφαλαίων του ταμείου, μήπως και καταφέρει η οικονομία να κινηθεί. Με περισσότερα κεφάλαια ανά Τράπεζα μετά τη λήψη κεφαλαίων από το ΤΧΣ αλλά με μικρότερο ποσοστό μετοχών ανά μέτοχο, οι πιθανότητες κερδοφορίας για τις Τράπεζες αυξάνονται, κάτι που θα απολαύσει ο κάθε μέτοχος. Τι διαφορά έχουν τα ιδιωτικά κεφάλαια που συμμετέχουν σε μια κανονική αύξηση μετοχικού κεφαλαίου από μια αύξηση του ΤΧΣ που μάλιστα μπορούν να επιστραφούν όταν οι συνθήκες βελτιωθούν, εντός 3ετίας αφού το 2014 προβλέπονται θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης;
Ας λάβουν λοιπόν άφοβα τα κεφάλαια του ΤΧΣ όλες οι Τράπεζες και ας αποδείξουν οι Διοικήσεις με περισσότερα κεφάλαια την αξία του έργου τους. Ιδιαίτερα οι Τράπεζες που οι διοικήσεις τους επιλέγονται από την Κυβέρνηση επιβάλλεται άμεσα να λάβουν και να τα διοχετεύσουν σε όλη την οικονομία.
Η παραπάνω πρόταση βέβαια θα είναι χωρίς αντίκρισμα, αν δεν πετύχουμε άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα, περιορίζοντας τις κρατικές σπατάλες.
Δίκαιος επαναπατρισμός
Ανησυχίες μου προκαλεί η απόφαση της Κυβέρνησης για να εκταμιευθεί το σύνολο του δανείου από το EFSF, αφού δεν δίνονται τα δάνεια όπως πριν με διμερείς συμφωνίες, να υποκύψει και να δώσει εγγυήσεις σε χρήμα η Ελλάδα στην Φιλανδία προκειμένου να εκταμιεύσει η τελευταία την επόμενη δόση. Η εγγύηση σε χρήμα είναι ασφαλέστερη για την Φιλανδία και η χειρότερη δυνατή για την Ελλάδα. Στις ανακοινώσεις των δύο χωρών, δεν αναφέρεται το ύψος της απόδοσης της Ελληνικής κατάθεσης. Πληροφορίες μου από αρμόδια στελέχη της κυβέρνησης κάνουν λόγο για 4%. Εάν είναι αλήθεια το 4% τότε υπάρχει θετική διαφορά υπέρ της Ελλάδας, αφού δανειζόμαστε με 3,5%. Εάν όμως υπολογιστεί η προχθεσινή απόδοση 4,5% στα έντοκα τρίμηνα τότε η διαφορά γίνεται αρνητική. Η απώλεια ρευστότητας 1 δις από το συνολικό ποσό του δανείου είναι ένα επιπλέον μειονέκτημα. Εφόσον υπάρχει cash-collateral το Ελληνικό χρέος θα μπορούσε να έχει αξιολόγηση 10Α αφού έχει μηδενικό κίνδυνο. Το επιτόκιο δανεισμού από την Φιλανδία για την χώρα μας, θα έπρεπε λοιπόν να είναι 0,25 έως 0,50% αντί 3,5%. Τώρα οι Φιλανδοί θα βάλουν τα ομόλογα 3Α που θα αγοράσουν με τα ελληνικά χρήματα ως εγγύηση σε μια Τράπεζα και θα πάρουν δάνειο με συνολικό επιτόκιο από 1,25 - 1,50%. Αυτά τα χρήματα θα μας τα δανείσουν με 3,5%. Θα κερδίσουν λοιπόν άκοπα 1,75% - 1,50% ή περίπου 15-17,5 εκατομμύρια στο 1 δις. Να γιατί χρειάζεται το οικονομικό επιτελείο συμβούλους με κατάλληλες γνώσεις. Οι Φιλανδοί ζητούσαν εμπράγματες εγγυήσεις ή έστω βουνοκορφή διότι έχουν πάρει απόφαση στο κοινοβούλιο να λάβουν τέτοιες εγγυήσεις. Νομίζω ότι θα ήταν μία καλή ευκαιρία για τη χώρα μας να εκμεταλλευτεί την ακίνητη περιουσία της, που αδρανεί. Θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει ένα fund με την κρατική περιουσία και να έδινε στους Φιλανδούς μερίδια ως εγγύηση, ίσως και στους άλλους για να μειώσει περαιτέρω το κόστος δανεισμού που προσδιορίσθηκε στο ευνοϊκό 3,5%. Χαρακτηρίζεται ευνοϊκό το 3,5% αφού Ιταλία και Ισπανία δανείζονται με 6,2% - 6,4%, γεγονός που προκαλεί πρόσθετες ανησυχίες για την τελική χορήγηση του δανείου από όλες τις χώρες. Στην Ελλάδα όμως όλοι φοβούνται τυχόν απώλεια «εθνικής κυριαρχίας» που μεταφράζεται σε πολιτικό κόστος και άρα χάσιμο ψήφων. Τι θα γίνει αν και άλλες χώρες ζητήσουν εγγυήσεις; Ορθά και ευτυχώς η συμφωνία αυτή τελεί υπό την αίρεση του Eurogroup. Πιστεύω ότι το χρέος με το μικρό haircut από 14-21% δεν είναι βιώσιμο. Έπρεπε το κούρεμα να είναι 50%, όπως υποστηρίζουν σε ιδιωτικές συζητήσεις τους παράγοντες του ΔΝΤ. Ο κόσμος , που φοβάται τα χειρότερα καθώς και οι ξένοι δεν αποφασίζουν ακόμη να επενδύσουν. Οι συνεχείς έλεγχοι της Τρόικας με την αμφιβολία «προβιβάσιμου βαθμού», αφού η Κυβέρνηση κατά κανόνα δεν υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, αυξάνει την αβεβαιότητα. Απαιτείται να υπάρξει οικονομική σταθερότητα με ολοκληρωμένα και σφαιρικά μέτρα που να επεξεργασθούν από έμπειρους ανθρώπους ικανοποιούν τα κριτήρια καταλληλότητας.
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011
Φρένο στις σπατάλες
Προς μεγάλη μου έκπληξη παρακολουθώ τον πολιτικό κόσμο να καταδικάζει τις σπατάλες που γίνονταν όλα τα προηγούμενα χρόνια με αφορμή τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Πολιτικοί από όλα τα κόμματα, άρχισαν να λένε πως ξοδεύονται χρήματα χωρίς λόγο και πως έχει χάσει την αίγλη της η έκθεση. Επίσης κάποιοι λένε πως ίσως ο Πρωθυπουργός δεν θα έπρεπε να κάνει δύο ομιλίες αλλά μία. Η ομιλία όμως θα μπορούσε να γίνει μόνο από την τηλεόραση.
Θυμάμαι και πέρυσι να λέγονται τα ίδια (από λιγότερους βέβαια) και τελικά είδαμε τρομερά έξοδα για μία ακόμα χρονιά και μάλιστα σε μία περίοδο που «λεφτά δεν υπήρχαν». Τότε από αυτή τη στήλη είχα στηλιτεύσει αυτή τη συμπεριφορά. Είχα καυτηριάσει τα έξοδα να μεταφερθεί όλο το υπουργικό συμβούλιο, συν συμβούλους, γραμματείς, οδηγούς κ.α. και να συνεδριάσει στη Θεσσαλονίκη. Φέτος ο Πρωθυπουργός ζητάει να πάνε οι απολύτως απαραίτητοι. Όμως 3500 αστυνομικοί θα μεταφερθούν από την Αθήνα.
Είναι πραγματικά πρόκληση σε μία τέτοια εποχή να ξοδεύονται εκατομμύρια τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τις κρατικές επιχειρήσεις. Χρόνια τώρα η ΔΕΘ δεν προσελκύει βλέμματα μεγάλων επιχειρήσεων και έτσι τα μεγάλα περίπτερα είναι «χορηγία» των Ελλήνων πολιτών. Ποιος ο λόγος για παράδειγμα πέρυσι να υπάρχει περίπτερο της Ελληνικής Αστυνομίας; Των περιφερειών; Όλες οι μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις ήταν εκεί.
Δεν πρόκειται όμως για ένα απλό κρατικό περίπτερο. Δεν είμαι αντίθετος στην προβολή των επιχειρήσεων. Αντιθέτως, αν έχει νόημα και αν υπάρχει προοπτική να βελτιωθούν οι πωλήσεις και τα κέρδη, πρέπει να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες εκθέσεις οι επιχειρήσεις. Όμως αν τα έξοδα που γίνονται δεν μπορούν να έρθουν πίσω, τότε γιατί; Πόσοι γραμματείς, πόσα μέλη των διοικητικών συμβουλίων, πόσοι φίλοι, πόσοι συνδικαλιστές μεταφέρονται κάθε χρόνο με λεφτά των δημόσιων επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη; Διαμένουν στα καλύτερα ξενοδοχεία και συλλέγουν τιμολόγια από τα καλά εστιατόρια μέχρι και από τα καλά μπουζουξίδικα. Ποια μη κρατική επιχείρηση πραγματοποιεί τόσα έξοδα; Καμία. Μόνο οι κρατικές που δεν ελέγχονται και που φυσικά ο πρόεδρος δεν βάζει τα χρήματα από την τσέπη του.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, ούτε οι επιχειρήσεις δίνουν λόγο στους μετόχους τους για το πόσα ξόδεψαν σε λίγες μέρες. Όσοι όμως πηγαίνουν στη Θεσσαλονίκη και ζουν από κοντά τα όσα γίνονται, γνωρίζουν καλά. Είναι καιρός να σταματήσει αυτό το πανηγύρι. Να κάνει ό,τι μπορεί η Κυβέρνηση ώστε να αναβαθμιστεί ο ρόλος της έκθεσης χωρίς κρατικά κεφάλαια. Μπορεί;
Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Real News στις 4/9/2011
Θυμάμαι και πέρυσι να λέγονται τα ίδια (από λιγότερους βέβαια) και τελικά είδαμε τρομερά έξοδα για μία ακόμα χρονιά και μάλιστα σε μία περίοδο που «λεφτά δεν υπήρχαν». Τότε από αυτή τη στήλη είχα στηλιτεύσει αυτή τη συμπεριφορά. Είχα καυτηριάσει τα έξοδα να μεταφερθεί όλο το υπουργικό συμβούλιο, συν συμβούλους, γραμματείς, οδηγούς κ.α. και να συνεδριάσει στη Θεσσαλονίκη. Φέτος ο Πρωθυπουργός ζητάει να πάνε οι απολύτως απαραίτητοι. Όμως 3500 αστυνομικοί θα μεταφερθούν από την Αθήνα.
Είναι πραγματικά πρόκληση σε μία τέτοια εποχή να ξοδεύονται εκατομμύρια τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τις κρατικές επιχειρήσεις. Χρόνια τώρα η ΔΕΘ δεν προσελκύει βλέμματα μεγάλων επιχειρήσεων και έτσι τα μεγάλα περίπτερα είναι «χορηγία» των Ελλήνων πολιτών. Ποιος ο λόγος για παράδειγμα πέρυσι να υπάρχει περίπτερο της Ελληνικής Αστυνομίας; Των περιφερειών; Όλες οι μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις ήταν εκεί.
Δεν πρόκειται όμως για ένα απλό κρατικό περίπτερο. Δεν είμαι αντίθετος στην προβολή των επιχειρήσεων. Αντιθέτως, αν έχει νόημα και αν υπάρχει προοπτική να βελτιωθούν οι πωλήσεις και τα κέρδη, πρέπει να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες εκθέσεις οι επιχειρήσεις. Όμως αν τα έξοδα που γίνονται δεν μπορούν να έρθουν πίσω, τότε γιατί; Πόσοι γραμματείς, πόσα μέλη των διοικητικών συμβουλίων, πόσοι φίλοι, πόσοι συνδικαλιστές μεταφέρονται κάθε χρόνο με λεφτά των δημόσιων επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη; Διαμένουν στα καλύτερα ξενοδοχεία και συλλέγουν τιμολόγια από τα καλά εστιατόρια μέχρι και από τα καλά μπουζουξίδικα. Ποια μη κρατική επιχείρηση πραγματοποιεί τόσα έξοδα; Καμία. Μόνο οι κρατικές που δεν ελέγχονται και που φυσικά ο πρόεδρος δεν βάζει τα χρήματα από την τσέπη του.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, ούτε οι επιχειρήσεις δίνουν λόγο στους μετόχους τους για το πόσα ξόδεψαν σε λίγες μέρες. Όσοι όμως πηγαίνουν στη Θεσσαλονίκη και ζουν από κοντά τα όσα γίνονται, γνωρίζουν καλά. Είναι καιρός να σταματήσει αυτό το πανηγύρι. Να κάνει ό,τι μπορεί η Κυβέρνηση ώστε να αναβαθμιστεί ο ρόλος της έκθεσης χωρίς κρατικά κεφάλαια. Μπορεί;
Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Real News στις 4/9/2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
