Το σενάριο εξόδου από την κρίση

Μέχρι την 25η Μαρτίου, που θα πραγματοποιηθεί η έκτακτη σύνοδος κορυφής, θα δοθεί λύση στην κρίση χρέους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως η λύση που θα δοθεί θα πρέπει να μην λύνει μόνο το δημοσιονομικό πρόβλημα των χωρών του Νότου, αλλά να βελτιώνει και την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών της Ευρώπης. Γι΄αυτό θεωρώ πως θα υπερισχύσει η πρόταση της Γερμανίας, όχι επειδή βάζει τα περισσότερα χρήματα, αλλά γιατί λύνει συνολικά το θέμα. Τα προβλήματα πρέπει να λυθούν και η Ευρώπη να γίνει πιο ανταγωνιστική. Μόνο έτσι θα μπορούμε να μιλάμε για μόνιμη λύση.

Αναφορικά με το ελληνικό θέμα που μας απασχολεί περισσότερο, εκτιμώ πως μπορεί η χρηματοδότηση που λαμβάνουμε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να επιμηκυνθεί έως και 13-14 χρόνια, ενώ η αντίστοιχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να επιμηκυνθεί για 30 χρόνια και να μειωθεί παράλληλα το ύψος του επιτοκίου. Προφανώς και έχουν αντιληφθεί όλοι πλέον πως η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει με ένα τέτοιο χρέος. Θα πρέπει σιγά-σιγά να βγάζουμε και από τα πιθανά σενάρια, το haircut. Ήδη οι αγορές άρχισαν να προεξοφλούν πως αποφεύγεται η αναδιάρθρωση. Θα δοθούν χαμηλότοκα δάνεια στη χώρα και να αγοράσει τα ομόλογα της ΕΚΤ που είναι αγορασμένα με σημαντικό discount περίπου 70%. Έτσι υπολογίζεται ότι θα μειωθεί το χρέος κατά 15 δισ. ευρώ που αντιπροσωπεύει το 4% του ΑΕΠ. Είναι ένα μικρό κούρεμα (haircut) αλλά λίγο από εδώ και λίγο από εκεί το χρέος περικόπτεται μερικώς. Επίσης τα ασφαλιστικά ταμεία της Ελλάδας έχουν 30 δισ. ευρώ ελληνικό χρέος. Θα μπορούσαν να ανταλλάξουν τα ομόλογα που έχουν με νέα μεγαλύτερης διάρκειας και μικρότερου επιτοκίου. Έτσι εξοικονομούνται τόκοι. Ίσως αν μέχρι να γίνουν όλα αυτά τα ελληνικά ομόλογα συνεχίζουν να διαπραγματεύονται με σημαντικό discount να δούμε κα απευθείας αγορές ομολόγων. Πάντως, και να μην δούμε απευθείας αγορές ήδη θα έχουμε λάβει αρκετή βοήθεια. Μετά είναι στο χέρι μας. Η Κυβέρνηση όμως ακόμα και αν γίνουν τα παραπάνω πρέπει να κάνει ακόμα πολλά. Προσωπικά διαφωνώ με την άποψη του Πρωθυπουργού, ο οποίος υποστήριξε πως έχουμε κάνει το 90%  των όσων μας έχουν ζητήσει. Ακόμα δεν έχουν γίνει βασικές αλλαγές. Δεν έχουν προχωρήσει οι αναδιοργανώσεις Υπουργείων & Δημοσίων Υπηρεσιών, συγχωνεύσεις οργανισμών, οι αποκρατικοποιήσεις, δεν έχει γίνει η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, δεν έχουν απελευθερωθεί πολλά κλειστά επαγγέλματα δεν έχει μειωθεί ο αριθμός δημοσίων υπαλλήλων και ΔΕΚΟ ενώ γίνονται άστοχες μετατάξεις κάθε ηλικίας ακόμη και κάτω των 40 χρονών από ΔΕΚΟ σε Δημόσιο και γενικότερα δεν έχει γίνει σημαντική μείωση των κρατικών δαπανών που ενίοτε οδηγούν σε σπατάλες.

Πλάτη πρέπει να βάλουν και οι τράπεζες μειώνοντας τη σπατάλη (π.χ. πακέτα άλλων εποχών, πολυτελής στόλος αυτοκινήτων, κ.τ.λ.), συγκρατώντας τα κόστη και ρευστοποιώντας περιουσιακά στοιχεία, προκειμένου, όπως έχει αποφασισθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να μπορέσουν να απαγκιστρωθούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι φήμες περί συγχωνεύσεων Τραπεζών, όπως ALPHA BANK και EUROBANK μπορούν να επαληθευθούν. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι Ελληνικές τράπεζες αγόρασαν ομόλογα του Δημοσίου πάνω από τα ίδια τους κεφάλαια με εξαίρεση την ALPHA BANK ( που η σχέση ομόλογα / ίδια κεφάλαια είναι 0,44%) και εμποδίζουν την Κυβέρνηση να προχωρήσει σε haircut, διότι εάν γίνει κούρεμα, από τις Τράπεζες θα χαθούν από 30% έως 50% των ιδίων κεφαλαίων τους με ένα haircut 70%. Ένα δεύτερο πρόβλημα αποτελούν οι επισφάλειες κλάδων που είναι σε ύφεση. Ευτυχώς που υπάρχουν τα 10 δις. του προγράμματος χρηματοπιστωτικής σταθερότητος για να ενισχύσουν κεφαλαιακά τις Τράπεζες όταν και αν χρειασθεί. Τελειώνοντας να εξηγήσουμε τα κεφάλαια που ενισχύει η Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας τις Ιρλανδικές Τράπεζες μέσω του emergency liquidity assistance επιβαρύνονται με επιτόκιο 4%, ενώ οι Ελληνικές Τράπεζες επειδή έχουν ομόλογα που τους έδωσε το Δημόσιο ως εγγύηση έχουν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιτόκιο 1%.

Αναμένεται Γερμανική λύση

Γιατί πρέπει να γίνει deal στις τράπεζες

Τροφή για αρκετή σκέψη προσφέρουν τα όσα διαδραματιστήκαν την περασμένη Παρασκευή. Η πρόταση συγχώνευσης που κατέθεσε η Εθνική Τράπεζα στην Alpha Bank, εν μέσω χρηματιστηριακής συνεδρίασης μέχρι σήμερα αποτελεί ίσως το μοναδικό θέμα συζήτησης, μεταξύ των παραγόντων της αγοράς και όχι μόνο. Εμείς είχαμε προβλέψει εγγράφως και γενικώς την ανάγκη για τέτοια παρομοια τραπεζικά deals, λογω της οικονομικής συγκυρίας. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, θα πω πως πρώτα πρέπει να εξετάσουμε τα δεδομένα και μετά να ασχοληθούμε με τις εικασίες και να δώσουμε απαντήσεις στα πολλά ερωτήματα. Δεν χωράει καμία αμφιβολία πως οι αβέβαιες συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας επιβάλουν μία τέτοια συγχώνευση.  Επιβάλουν τη δημιουργία ισχυρών ομίλων. Θα βελτιωθεί το τραπεζικό σύστημα της χώρας αλλά και η οικονομία συνολικά. Ίσως βέβαια «χτυπηθεί» ο ανταγωνισμός και αυξηθεί η ανεργία. Οι τράπεζες ωστόσο χρειάζονται κεφάλαια και οφείλουν να τα βρουν. Οι τράπεζες πρέπει να απεγκλωβιστούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιστρέφοντας τα κεφάλαια των 95 δις που έχουν λάβει. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, μεταφέροντας την απόφαση της ΕΚΤ πρόσφατα άρχισε να πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση τα τραπεζικά ιδρύματα. Οφείλουν επιπλέον να βελτιώσουν περαιτέρω τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Οφείλουν επίσης να επιστρέψουν τα κεφάλαια που έχουν αντλήσει και από το κράτος. Κάποια στιγμή το ίδιο το κράτος θα πρέπει να κατευθύνει κεφάλαια και σε άλλους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας και να μην έχει μόνο την σκέψη του εστιασμένη  στο τι θα γίνει με τις τράπεζες. Οι διοικήσεις των δύο τραπεζών χειρίστηκαν το θέμα με απόλυτη μυστικότητα και ενώ οι συζητήσεις είχαν διάρκεια πάνω από ένα μήνα, δεν διέρρευσε κάτι σχετικό στον τύπο. Κοιτάζοντας και τον κανονισμό που διέπει την ελληνική κεφαλαιαγορά θα μπορούσε κάποιος να πει πως όλα έγιναν νόμιμα, αν και ο κανονισμός έχει ένα παράθυρο που θα μπορούσε να προκαλέσει αρκετές συζητήσεις για την νομιμότητα. Προσωπικά θεωρώ πως είναι νόμιμα τα όσα έγιναν αλλά όχι και τόσο ηθικά. Θα μπορούσαν για παράδειγμα στις 3 Φεβρουαρίου όταν υπέγραψαν συμφωνία εμπιστευτικότητας, αποκλειστικών διαπραγματεύσεων και αποχής από λήψη εναλλακτικών μέτρων να ενημερώσουν το σύνολο της αγοράς με μία λιτή ανακοίνωση που θα ανέφερε ότι ξεκίνησαν συζητήσεις. Θα ωφελουσε ολους τετοια ανακοίνωση. Προκαλεί πάντως εντύπωση το γεγονός ότι παρά τις πολλές συζητήσεις που έγιναν, την εμπλοκή πολλών στελεχών καθώς και συμβούλων, οι οποίοι μάλιστα απέκτησαν γνώση προνομιακή, δεν υπήρξε κατάληξη. Ανοίγοντας μία μικρή παρένθεση στο θέμα των συμβούλων, θα πω πως πρέπει τα πορίσματα να δοθούν στη δημοσιότητα, να μοιραστούν οι σύμβουλοι την γνώση που απέκτησαν, καθώς μπορεί αυτή η γνώση να διοχετευθεί μόνο στους πελάτες τους για παράδειγμα και να αποκτήσουν κάποιοι  προνομιακή πληροφόρηση. Κλείνοντας τώρα την παρένθεση, όταν ενημερώθηκε η αγορά, έγινε παράλληλα διοικητικό συμβούλιο στην Alpha Bank και η πρόταση απερρίφθη. Αυτή η εξέλιξη δείχνει πως υπήρξε μία έλλειψη προσοχής στους χειρισμούς. Ας ειδοποιούσε η ALPHA BANK το επενδυτικό κοινό έστω το πρωί της Παρασκευής για το επερχόμενο ΔΣ με αυτό το θέμα για να ανασταλεί από το πρωί η διαπραγμάτευση της μετοχής και όχι να γίνεται γνωστό από δημοσιογράφους κατά την διάρκεια της συνεδρίασης.. Ίσως δεν θα έπρεπε κάποιος να περιμένει τέτοια έλλειψη προσοχής  από στελέχη που θεωρούνται «κορυφή» στην οικονομική ζωή του τόπου. Όταν δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας, οι πολλές λεπτομέρειες της ανακοίνωσης παρέπεμπαν σε «deal done», για να χρησιμοποιήσω όρο της αγοράς. Ένα άλλο «σκοτεινό σημείο» είναι η αποτίμηση της Εθνικής για την Alpha Bank που από πολλούς θεωρήθηκε υψηλή. Γι΄ αυτό και κάποιοι απόρησαν που απερρίφθη η πρόταση. Σημειώνεται πως η Εθνική Τράπεζα έχει στην κατοχή της 20,2 δισ. ευρώ ελληνικά ομόλογα που αντιστοιχούν στο διπλάσιο της καθαρής θέσης της τράπεζας. Η Alpha Bank κατέχει 4,6 δισ. ευρώ ελληνικά ομόλογα και το ύψος τους είναι χαμηλότερο από την καθαρή θέση. Επιπλέον η Alpha Bank οφείλει να επιστρέψει στο ελληνικό δημόσιο κεφάλαια ύψους 750 εκατ. ευρώ, ενώ η Εθνική Τράπεζα 350 εκατ. ευρώ. Από την ανάλυση που έχει γίνει κάποιοι υποστηρίζουν πως αν υπάρξει haircut 30% στα ελληνικά ομόλογα η κεφαλαιακή επάρκεια της Εθνικής Τράπεζας θα είναι καλύτερη από την αντίστοιχη της Alpha Bank.  Θα μπορούσαν να γραφτούν πολλές ακόμα, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Η χώρα πρέπει να αλλάξει και δεν θα αλλάξει αν δεν υπάρξει ενδυνάμωση του τραπεζικού κλάδου και η ενδυνάμωση αυτή περνάει μέσα από τη διαδικασία συσσώρευσης. 

Δημοσιεύθηκε στο euro2day.gr : 10:30 - 21/02/11

Ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερος του 20%

Οι αλλαγές στη φορολογια

Μεταξύ του φόρου υπεραξίας και της ανόδου του φόρου επί των πωλήσεων στο 0,20%, η λύση που επελέγη, δηλαδή ο φόρος επί των πωλήσεων 0,20% από 0,15% που είναι τώρα είναι καλύτερη για τα δημόσια έσοδα και τους Έλληνες επενδυτές. Εισηγήθηκε προς το Υπουργείο από το Δ.Σ. του ΣΜΕΧΑ και είναι συνεισφορά του χώρου και αναγνώριση των ιδιαίτερων δυσκολιών της χώρας. Ο φόρος υπεραξίας δεν θα καταβάλλετο από εταιρίες χωρών που η Ελλάδα έχει σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας όπως είναι οι Αγγλοσαξονικές χώρες διότι εξαιρούνται τα κεφαλαιακά κέρδη από την φορολόγηση. Μάλιστα οι εταιρίες και τα funds από Αγγλοσαξονικές χώρες έχουν την συντριπτική πλειοψηφία μετοχών που κατέχουν ξένοι και είναι εισηγμένες στο Χ.Α.  

Πρέπει όμως ο φόρος επί των πωλήσεων 0,20% να ισχύσει από τη δημοσίευση ή έστω την ψήφιση του νόμου και όχι από 1/1/2011, όπως διατυπώνεται στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Επίσης η απόδοση του φόρου πρέπει να γίνει από τους χειριστές οι οποίοι και εισπράττουν τα χρήματα διότι μια ΑΧΕΠΕΥ μπορεί να εκτελεί χωρίς να εισπράττει. Πρέπει να γίνει διόρθωση από το Υπουργείο στα δύο αυτά θέματα.

Ήταν προτιμότερο κατά την άποψή μου ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων να ήταν μεγαλύτερος του 20% και να υπάρχει εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης στην πηγή, όπως γινόταν πριν το 2007, διότι η παρακράτηση 25% στα μερίσματα κατά την διανομή θα ισχύσει μόνο για Έλληνες μετόχους και όχι για ξένους ή/και για θυγατρικές τρίτων ξένων καθώς και Ευρωπαϊκών εταιριών που η Ελλάδα έχει υπογράψει συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολόγησης. Για παράδειγμα εάν η εταιρία έχει κέρδη 100 εκ. € διανέμει το 100% των κερδών ο Ελληνας θα καταβάλει φόρο στα κέρδη της εταιρίας 20€+20€=40€, ενώ ο ξένος μέτοχος θα καταβάλλει μόνο 20€ φόρο στο σύνολο των κερδών της εταιρίας. Οι ξένοι έχουν το 50% των μετοχών του Χ.Α. επομένως ο φόρος στα εταιρικά κέρδη μπορεί να αποδώσει έσοδα το πολύ μέχρι το 30% των εταιρικών κερδών. Με ένα ποσοστό 30% επί των κερδών και αυτοτελή φορολόγηση το Δημόσιο θα είχε τουλάχιστον ισοδύναμα αποτελέσματα με άμεση είσπραξη.

Επί πλέον δεν θα υπήρχε άνιση φορολογική μεταχείριση μεταξύ Ελληνικών και ξένων εταιριών με ολέθριες συνέπειες στον ανταγωνισμό και μεγάλο διοικητικό κόστος είσπραξης και απόδοσης. Θα μπορούσε να εξετασθεί και να επιβάλλεται μια καλύτερη φορολογική μεταχείριση επί του φόρου διανομής για τις εισηγμένες εταιρίες στο Χ.Α., όπως γινόταν και στο παρελθόν που δεν υπήρχε η αυτοτελής φορολόγηση.

Φωτογραφίες από την κοπή της πρωτοχρονιάτικης βασιλόπιτας στην ΕΧΑΕ

Διαφήμιση Εργαλεία για την ανάπτυξη

Ο ρόλος του ΕΒΕΑ (και όλων των Επιμελητηρίων) θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να αποτελέσει για το υπουργείο οικονομικών τη  βασική πηγή προτάσεων για την επίλυση της κρίσης, αλλά και για τα μέλη του τον βασικό συνεργάτη. Όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει με την αξιοποίηση όλων των δυνάμεων που διαθέτει σήμερα και όχι με ένα μέρος αυτών. Πρέπει και η διοικούσα επιτροπή να συνεργαστεί με πολλά άξια μέλη του που έχουν και τις κατάλληλε γνώσεις και τη θέληση να προσφέρουν. Η οικονομική του αυτάρκεια και ευρωστία πρέπει να χρησιμοποιηθεί επίσης με τον καλύτερο τρόπο. Τo EBEA δεν θα πρέπει να μείνει μόνο στην παροχή μερικών ή «ξύλινων» συμβουλών προς την Κυβέρνηση. Αν περιοριστεί σε αυτό τότε θα μπορούσε να γίνει μία σημαντική μείωση στο ύψος των συνδρομών που υποχρεωτικά πληρώνουν τα μέλη του κάθε χρόνο ή ακόμα και να γίνει προαιρετική η συνδρομή. Έτσι θα ανακουφιστούν έστω και κατά το ύψος της συνδρομής χιλιάδες μέλη σε μία περίοδο που η έλλειψη ρευστότητας κυριαρχεί. Όμως θεωρώ πως αν το ΕΒΕΑ προχωρήσει σε σημαντικές κινήσεις βελτίωσης των υπηρεσιών που προσφέρει τόσο στην εκάστοτε κυβέρνηση όσο και στα μέλη του η συνδρομή θα έχει λόγο ύπαρξης. Τα κεφάλαια που διαχειρίζεται είναι σημαντικά και σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της περιουσίας του θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί για παράδειγμα η δημιουργία συνεδριακού κέντρου κατά τα πρότυπα του επιμελητηρίου του Παρισιού ή η χρονίζουσα επί χρόνια ανακατασκευή του κτιρίου που κατέχει το ΕΒΕΑ στο κέντρο της Αθήνας.
Επίσης σημαντικό για το μέλλον των μελών του επιμελητηρίου είναι και η λειτουργία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου το οποίο πρέπει να λειτουργήσει μέσω του ΕΒΕΑ. Θα απλοποιούσε τις διαδικασίες, μειώνοντας παράλληλα αισθητά τη γραφειοκρατία, ενώ από τη βάση που θα φτιαχνόταν σταδιακά θα μπορούσαν να αντλήσουν χρήσιμες πληροφορίες τα μέλη του επιμελητηρίου.  Ένα παράδειγμα είναι η προστασία των συναλλασσόμενων, αφού θα υπήρχε βάση δεδομένων με τους ισολογισμούς όλων των μελών. Η έρευνα και ανάλυση των στοιχείων θα βοηθούσε επίσης στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Οφείλουμε σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τη χώρα να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατή πηγή και το ΕΒΕΑ σήμερα μπορεί να προσφέρει περισσότερα. Πρέπει όλοι μας και πρωτίστως η κυβέρνηση να δείξουμε την απαραίτητη θέληση. Τα εργαλεία υπάρχουν. Χρειάζεται μόνο να τα πάρουμε στα χέρια μας και να τα αξιοποιήσουμε. Έτσι θα γίνουμε πιο χρήσιμοι και θα βελτιώσουμε την παραγωγικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Παραδείγματα προς μίμηση

Διασπορά Επενδυτικού Κινδύνου

Γιατί να επενδύσει κάποιος εκτός από Ελληνικές και σε μετοχές του εξωτερικού; Η απάντηση βρίσκεται κοιτάζοντας τις ετησιοποιημένες αποδόσεις την τελευταία πενταετία για γενικούς δείκτες διαφορετικών χωρών (S&P, Hang Seng, DAX, κλπ.) Μπροστά στην αδυσώπητη πραγματικότητα χωρών με δηψήφια ποσοστά ανάπτυξης και υπεραποδόσεις των χρηματιστηρίων τους ένας επενδυτής με ορίζοντα 5ετιας θεωρείται αποτυχημένος όταν επενδύει μόνο σε μετοχές του Γενικού Δείκτη του Χ.Α. για να λάβει ετησιοποιημένη απόδοση -14%.

Ωστόσο ο φόβος των Ελλήνων επενδυτών να εμπιστευτούν τις ξένες αγορές είναι εν μέρει δικαιολογημένος. Η αλήθεια είναι πως ένας ορθολογικά σκεφτόμενος επενδυτής θα ήθελε να επενδύσει σε τίτλους οι οποίοι θα του προσέφεραν την καλύτερη απόδοση με τον χαμηλότερο κίνδυνο. Πολλές από τις αναδυόμενες αγορές προσφέρουν αρκετά δελεαστικές αποδόσεις μαζί με κάποιο κίνδυνο. Επιπροσθέτως, ο συναλλαγματικός κίνδυνος , τα κόστη συναλλαγών και τα διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα ανά χώρα αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες για μια επένδυση στο εξωτερικό.

Την λύση σε αυτούς τους κινδύνους ήρθαν να δώσουν τα Διαπραγματεύσιμα Αμοιβαία Κεφάλαια ή αλλιώς ETF’S (Exchange Traded Funds). Αν και το πρώτο ETF δημιουργήθηκε πριν από 20 χρόνια χρειάστηκε μια δεκαετία ώστε να γίνουν γνωστά στο ευρύ επενδυτικό κοινό. Τα ETF’S είναι καλάθια μετοχών, ομολόγων, εμπορευμάτων, πολύτιμων μετάλλων και άλλων πιο σύνθετων χρηματοπιστωτικών τίτλων τα οποία διαπραγματεύονται σε χρηματιστήρια όπως ακριβώς διαπραγματεύεται μια μετοχή.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα τους είναι ότι προσφέρουν στον επενδυτή εύκολη και χαμηλού κόστους πρόσβαση σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό χρηματοπιστωτικών τίτλων διευκολύνοντας τον να αποφύγει ή ακόμη και να αξιοποιήσει προς όφελός του συγκεκριμένους κινδύνους. Ανάλογα με τον υποκείμενο τίτλο τον οποίο ακολουθούν, υπάρχουν ETF που προστατεύουν από τον κίνδυνο της αγοράς, τον συναλλαγματικό κίνδυνο και τον κίνδυνο πληθωρισμού. Υπάρχουν ETF’S που επενδύουν σε εμπορεύματα που απομακρύνουν τον κίνδυνο των ρευστών διαθεσίμων και αξιοποιούν τον πληθωρισμό ή την ανισορροπία προσφοράς και ζήτησης προς όφελος του επενδυτή. Επιπλέον υπάρχουν ETF”S για μακροχρόνιους επενδυτές όπως επίσης και για επενδυτές με πιο σύντομο επενδυτικό ορίζοντα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ο σοβαρός επενδυτής πρέπει να σκεφτεί ότι ο σωστός συνδυασμός των ETF’S προσφέρει διεθνή και με πολλά προϊόντα έκθεση στο χαρτοφυλάκιο του αντισταθμίζοντας τους διαφόρους κινδύνους. Φυσικά, θα ήταν λάθος να πούμε ότι η χρήση αυτών των σύνθετων χρηματοπιστωτικών προϊόντων αποτελούν μια πανάκεια στρατηγική. Η εις βάθος ανάλυση, κατανόηση και προσεκτική επιλογή τους με τις κατάλληλες επενδυτικές συμβουλές είναι απαραίτητη ούτως ώστε να μην έχει κάποιος τα αντίθετα αποτελέσματα.

Η κουτοπονηριά του ¨Ελληνα

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει πως καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Εμείς όπως φαίνεται έχουμε βγάλει όνομα και φροντίζουμε με κάθε ευκαιρία να το επιβεβαιώνουμε. Υπάρχουν ανάμεσά μας δυστυχώς άνθρωποι που έχουν μάθει στα εύκολα και δε θέλουν να πιεστούν ή να ακολουθήσουν την πεπατημένη. Χαλάνε φαιά ουσία προκειμένου να σκαρφιστούν τρόπους για να ξεγελάσουν το συνάνθρωπό τους και όχι για να γίνουν καλύτεροι. Έχουν βέβαια και παραδείγματα που επικαλούνται.  Έρχεται πάλι στο προσκήνιο το ζήτημα των νόμων. Έχουμε χιλιάδες αλλά δεν εφαρμόζονται. Γιατί αν εφαρμόζονται και ο πέλεκυς έπεφτε βαρύς ούτε παραδείγματα θα είχαν να επικαλεστούν, ούτε θα τολμούσαν να ξεγελάσουν με κουτοπονηριές. Στις βουλευτικές εκλογές πήρε μεγάλη διάσταση το θέμα των σταυρών. Εντοπίστηκαν βουλευτές με σταυρούς σε κάποια εκλογικά τμήματα περισσότερους από αυτούς που έλαβε το κόμμα τους! Κανείς όμως δεν τιμωρήθηκε. Αυτό έδωσε το «άλλοθι» σε κάποιους να ακολουθήσουν την ίδια τακτική και στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές. Νόμος βέβαια υπάρχει και οι εντολές προς τον δικαστικό αντιπρόσωπο και την εφορευτική επιτροπή ήταν ξεκάθαρες. «Αριθμούμε αμέσως μετά το άνοιγμα του κάθε φακέλου και μονογράφουμε το κάθε ψηφοδέλτιο, μετράμε και μονογράφουμε τους σταυρούς των υποψηφίων». Αυτό προβλέπει η διαδικασία. Όμως ο «ωχαδελφισμός» και η «δεβαριεστημάρα» που διακατέχει κάποιους συμπολίτες μας -που αν και είχαν την υποχρέωση και την εξουσία να προστατεύσουν τη δημοκρατία δεν το έπραξαν - άφησε το περιθώριο στους γνωστούς -άγνωστους «καλποσταυροκλέφτες» να πριμοδοτήσουν ή ακόμα και να εκλέξουν τους δικούς τους υποψηφίους και όχι αυτούς που επέλεξε ο ελληνικός λαός μέσα από την ύψιστη στιγμή της δημοκρατίας, ήτοι τις εκλογές.  Σε κάθε ευκαιρία δείχνουν κάποιοι συμπολίτες μας τον πραγματικό τους εαυτό. Οι συνδυασμοί πρέπει να αναφέρουν α) αντιπροσώπους και συστήσαντες, β) πως έγινε δυνατόν ένας υποψήφιος να έστειλε μετά θεωρητικά από υποτονική προεκλογική εκστρατεία, δεκάδες αντιπροσώπους και «έσχισε» και άλλος κανένα ή ελάχιστους, γ) τη συσχέτιση φιλικού/συγγενικού εκπροσώπου στο εκλογικό τμήμα με τον αριθμό ψήφων, δ) την προεκλογική χρήση υποδομών του Δήμου που συνθέτουν υπέρμετρη τεκμαρτή δαπάνη και ακυρότητα εκλογής. Δεν είναι δύσκολο λοιπόν να αντιληφθούμε τους λόγους για τους οποίους φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού. Αφού στις εκλογικές διαδικασίες κάποιοι προσπαθούν χωρίς να το αξίζουν να εκλεγούν, αναλογιστείτε τι θα πράξουν όταν τους δοθεί εξουσία. Αναλογιστείτε τι έπραξαν όλα αυτά τα χρόνια αυτοί που εκλέγονταν με τέτοιους τρόπους. Αυτός ο λαός για να μην βουλιάξει πρέπει να αλλάξει στη νοοτροπία και στον τρόπο σκέψης.