Ας διαπραγματευτούμε με γνώσεις

Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ξεκάθαρα πια πως οι Ευρωπαίοι αλλά και οιΑμερικάνοι δεν επιθυμούν την ελληνική χρεοκοπία. Η συμφωνία Μέρκελ-Σαρκοζίαλλά και η πίεση που άσκησε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα δείχνουν ότιη χρεοκοπία της χώρας μας πρέπει να αποφευχθεί για τα κοινά συμφέροντα όλων.Ο φόβος για ντόμινο είναι υπαρκτός και παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση πρώτη τοείχε αντιληφθεί δεν διαπραγματεύτηκε όπως θα έπρεπε, πιθανότατα λόγω απειρίας σετέτοια πρωτόγνωρα τότε θέματα αγορών.
Όμως οι άνθρωποι της Τρόικας πιθανότατα γνώριζαν απλά δεν επιθυμούσαν απότην αρχή να δώσουν τα πάντα στην Ελλάδα χωρίς «ανταλλάγματα». Δηλώσεις όπως «δεν υπάρχει σάλιο», «διεφθαρμένη χώρα», «Τιτανικός» κ.α. που έγιναν από κορυφαία στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης δεν βοήθησαν. Ίσως και το οικονομικό επιτελείο που δεν είχε σφαιρική πολιτική πείρα και ειδική γνώση των αγορών αφούέλειπαν οι κατάλληλοι σύμβουλοι παρά τις άριστες προθέσεις και την ανιδιοτέλειατου, δεν μπόρεσε να διαπραγματευτεί όσο θα έπρεπε. Προσωπικά πιστεύω πως οιτελευταίες εξελίξεις αυτό επιβεβαιώνουν. Ότι δηλαδή η Ελλάδα θα μπορούσε ναπάρει μεγαλύτερη βοήθεια και με λιγότερες θυσίες από τον ελληνικό λαό, αλλάδεν τα κατάφερε λόγω απειρίας συγκεκριμένων βουλευτών, Υπουργών και τωνσυμβούλων τους. Το λάθος απεδείχθη και στην πράξη.
Πριν από λίγες μέρες που κορυφώθηκε η κρίση στην Ελλάδα, μας ζητούσανυποχρεωτικά συναίνεση και λίγο έλειψε να οδηγηθούμε σε εκλογές, η «σκληρή»Μέρκελ συμφώνησε με τον Γάλλο πρόεδρο Σαρκοζί για οριστική λύση του ελληνικούπροβλήματος με ένα νέο δάνειο μαμούθ। Αυτό μπορεί να είχε γίνει μερικούς μήνεςνωρίτερα, γιατί οι ευρωπαίοι γνώριζαν αλλά η ελληνική κυβέρνηση όχι।Ο φόβος του ντόμινο είναι υπαρκτός. Αν πληρωθούν τα ελληνικά CDS το πιο πιθανόείναι οι κερδοσκόποι να επιτεθούν στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανίακαι την Ιταλία και σταδιακά δεν αποκλείεται να φτάσουν ακόμα και στις ΗΠΑ.Ήδη υπάρχουν δημοσιεύματα που λένε μην κοιτάτε το ελληνικό πρόβλημα γιατίτο αμερικανικό είναι πολύ μεγαλύτερο. Και η επίθεση θα είναι εύκολη υπόθεσηγια τους κερδοσκόπους αφού το ελληνικό χρέος είναι για παράδειγμα στην κατοχήξένων τραπεζών και ασφαλιστικών οργανισμών κατά 70-75%. Οι ελληνικές τράπεζεςέχουν 55 δισ. ευρώ, τα ταμεία 20 δισ. ευρώ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα 70-90 δισ. ευρώ. Το υπόλοιπο χρέος είναι σε ξένες τράπεζες και ταμεία και αυτές οιτράπεζες είναι κυρίως Γαλλικές, Γερμανικές, Ελβετικές, Ιρλανδικές, Ιταλικές καιΑμερικάνικες. Αναλογιστείτε τώρα τα Ιρλανδικά και Πορτογαλικά ομόλογα πουβρίσκονται και εύκολα θα καταλάβετε ότι το ντόμινο είναι εύκολη υπόθεση για τουςκερδοσκόπους.
Έτσι λοιπόν η λύση για το ελληνικό χρέος, αφού όλοι αποδέχονται πια ότι δενμπορεί να πληρωθεί κανονικά όλο το ονομαστικό ποσό, είναι orderly default καιόχι disorderly default. Orderly default εννοούμε ότι με συνεργασία των εταίρωνμας πρέπει να αποφασιστεί να γίνει είτε αναδιάταξη χρέους, είτε κούρεμα με τημορφή επαναγοράς ομολόγων με discount σε σωστό χρονικό σημείο το 2012 με2013 που προβλέπεται να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα ή ακόμη και τώρα γιαόσους καταλαβαίνουν και είναι έγκαιρα προνοητικοί. Ας μη ξεχνάμε ότι τα ΕλληνικάΟμόλογα διαπραγματεύονται με έκπτωση 50% και αν το ελληνικό χρέος αξιολογηθείκαι μετρηθεί σε όρους αγοράς είναι τώρα περίπου το μισό του ονομαστικού.Κανονικά πρέπει να αγορασθεί τώρα, εάν έχουμε το 2012 ή το 2013 πρωτογενέςπλεόνασμα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τώρα στερούνται από κατάλληλουςμηχανισμούς που θα έτοιμοι σε δύο χρόνια. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ναοδηγηθούμε σε πιστωτικό γεγονός, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πληρωθούν ταCDS. Δίνοντας τώρα κεφάλαια στην Ελλάδα για επαναγορά του χρέους με έκπτωση50% αποφεύγουν την μελλοντική εκταμίευση 500-800 δισ. ευρώ για να σωθεί γιαπαράδειγμα η Ισπανία σε μία περίπτωση disorderly default της Ελλάδας.Οι ξένοι λοιπόν θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μην χρεοκοπήσειη χώρα. Αυτό δε σημαίνει ότι εμείς δεν πρέπει να κάνουμε αυτά που πρέπειπροκειμένου να μειώσουμε το τεράστιο έλλειμμα και να σταματήσουμε σε πρώτηφάση τη δυναμική του χρέους και σε δεύτερη να το μειώσουμε. Είναι όμως τώραεύκολα κατανοητό πως η ελληνική κυβέρνηση δεν πίεσε και δεν διαπραγματεύτηκεόσο σθεναρά θα έπρεπε.
Σήμερα εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον νέο υπουργό Οικονομικών καιαντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος και τεράστια πολιτικήπείρα και θεωρείται από τους συναδέλφους του ένας από τους πιο έξυπνους Έλληνες।Ας ελπίσουμε ότι αυτά τα προσόντα θα είναι επαρκή. Φοβάμαι όμως ότι (α) εάνδεν αναζητήσει να βρει ο ίδιος και δεν ακούσει με σοβαρότητα όσους γνωρίζουν σεβάθος τις επιμέρους αγορές, (β) εάν δεν στελεχωθεί από κατάλληλους συμβούλους,με ικανότητες μεν αλλά χωρίς συγκρούσεις συμφερόντων, μόνο η ευφυΐα του δενθα είναι αρκετή. Πρέπει λοιπόν να αξιοποιήσει τις ικανότητές του να ακούσει τηνπραγματική αγορά, προκειμένου να κερδίσει χρόνο για τους Έλληνες και να φτιάξειτα οικονομικά της χώρας, αλλά με ανάπτυξη και λιγότερους φόρους και όχι μεστραγγαλισμό των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Ας μην επαναλάβει τα ίδιαλάθη που έγιναν από το 2001 ως σήμερα και έδωσαν δώρα προς ισχυρούς κλάδουςδισεκατομμυρίων ευρώ που έβλαψαν τα δημόσια φορολογητέα έσοδα και τουςασφαλισμένους του ΙΚΑ. Κεφάλαια ευρωπαϊκά μέσω των αναπτυξιακών ομολόγωνκαι buy-back bonds πρέπει να δοθούν στην Ελλάδα, άμεσα αν θέλουν η βοήθεια ναέχει μετρήσιμα θετικά αποτελέσματα. Μπορούμε να το πετύχουμε γιατί οι εταίροιμας τώρα γνωρίζουν τι θα γίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση αν η Ελλάδα δεν βοηθηθείπεραιτέρω και δεν αναπτυχθεί για να αποπληρώσει ολικά ή έστω μερικά μέσω buyback δανεισμού το χρέος της.

Δημοσιεύθηκε στο XrimaNews.gr την Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 11:26

Οι τράπεζες να πληρώσουν τους τόκους για το δάνειο που έλαβαν από το Δημόσιο

Σύμφωνα με την ειδησεογραφία η Εθνική Τράπεζα, που έχει κατά 50% ξένους μετόχους, με την εισήγηση του Δ।Σ। της προς την Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των Μετόχων της 23/06/2011 για μη καταβολή μερίσματος σε προνομιούχες μετοχές για νόμιμους λόγους, είναι λανθασμένη και ασύμβατη με την οικονομική πολιτική της χώρας, αφού η Διοίκηση της Εθνικής που επιλέχθηκε από την Κυβέρνηση αντιστρατεύεται την κυβερνητική οικονομική πολιτική, που είναι και πολιτική της ΕΚΤ, δηλαδή της προσέλκυσης κεφαλαίων και μείωσης της εξάρτησης της από την ΕΚΤ। Η ΕΤΕ αδυνατεί να καταβάλει τόκους στους κατόχους των προνομιούχων μετοχών της που διαπραγματεύονται στην Αμερική και που κατέχουν οι Έλληνες της διασποράς ύψους τόκων ποσού 56,5 εκατ. δολ. ή 38 εκατ. ευρώ, καθώς ισχυρίζεται ότι κατά τη χρήση του 2010 είχε ζημιές ύψους 361 εκατ. ευρώ. Επίσης δεν θα αποδώσει με το παραπάνω σκεπτικό και τόκους στο Ελληνικό Δημόσιο ύψους 35 εκατ. ευρώ. Δηλαδή αδυνατεί να καταβάλει το συνολικό ποσό των 38+35=73 εκατ. ευρώ όταν τα αποθεματικά από τα κέρδη εις νέον είναι 316 εκατ. ευρώ σύμφωνα με τον ισολογισμό της. Οι ζημιές του 2010 οφείλονται σε προβλέψεις 1,045 δισ. σε επίπεδο τράπεζας και 1,5 δισ. σε επίπεδο ομίλου. Το πόσο των προβλέψεων όπως είναι γνωστό είναι πάντα σχετικό θέμα που μπορεί να αλλάξει κατά την απόφαση της Διοίκησης. Η Εθνική Τράπεζα, που οφείλει τόκους στο ελληνικό δημόσιο, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί και να ακυρώσει τα σχέδιά της, ακόμα και αν της δίνεται η δυνατότητα αυτή από την ερμηνεία της νομοθεσίας. Δεν είναι σωστή συμπεριφορά απέναντι στους Έλληνες πολίτες που στενάζουν από το βάρος των μέτρων που έχει επιβάλει η Κυβέρνηση προκειμένου να πετύχει τη δημοσιονομική προσαρμογή. Οι τραπεζίτες από την αρχή υπήρξαν υποστηρικτές αυτής της προσαρμογής και οφείλουν να πληρώσουν αυτά που τους αναλογούν. Σημειώνεται ότι οι κάτοχοι προνομιούχων μετοχών της Εθνικής στις ΗΠΑ με εθνική νομοθετική ρύθμιση, ελάμβαναν μέχρι τώρα κανονικά τα μερίσματα τους.Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μικρές τράπεζες δεν πλήρωσαν ούτε το 2009 τους τόκους που όφειλαν. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, οι τράπεζες που εμφάνισαν ζημιές που υπερβαίνουν τα αποθεματικά που έχουν σχηματίσει από κέρδη εις νέον προηγούμενων χρήσεων δεν έχουν τη δυνατότητα να δώσουν μέρισμα. Δεν θα λάβουν μέρισμα ούτε οι κάτοχοι προνομιούχων μετοχών της Εθνικής Τράπεζας στις ΗΠΑ, εξέλιξη που έχει προκαλέσει ήδη αρνητικά σχόλια από τους Αμερικανούς και τους Ελληνο-αμερικανούς επενδυτές. Δεν αποκλείεται στο μέλλον να μην καταφέρει το ελληνικό κράτος να αντλήσει κεφάλαια (π.χ. ομόλογα της διασποράς) από αυτήν την κατηγορία επενδυτών, επειδή μία ελληνική τράπεζα και μάλιστα κορυφαία στη χώρα μας με επιτυχημένη και εξαιρετική κατά τα άλλα Διοίκηση της επιλογής της Κυβέρνησης δεν θα τους έχει πληρώσει τους τόκους που οφείλει. Και δεν είναι κανένα μεγάλο ποσό που θα δημιουργούσε πρόβλημα στην τράπεζα. Απορούμε γιατί δημιουργείται το πρόβλημα. Όμως η μη καταβολή τόκων προς το ελληνικό δημόσιο δημιουργεί σοβαρότατο πρόβλημα. Οι τραπεζίτες οφείλουν να γνωρίζουν πως το ελληνικό δημόσιο δεν αποφάσισε να επενδύσει στις ελληνικές τράπεζες επειδή του περίσσευαν χρήματα. Οι ελληνικές τράπεζες είχαν τεράστιο θέμα ρευστότητας, δεν μπορούσαν να βγουν στις αγορές και να δανειστούν και το κράτος ουσιαστικά τις έσωσε και πολύ σωστά δίνοντας ρευστότητα σε α) χρήμα, β) εγγυήσεις. Ως εγγύηση για την σε χρήμα παροχή/δάνειο το Δημόσιο έλαβε προνομιούχες μετοχές. Δεν αγόρασε μέσα από τη χρηματιστηριακή αγορά μετοχές. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους. Δάνειο έδωσε με 10% επιτόκιο και έλαβε εγγύηση μετοχές. Οι Έλληνες πολίτες με άλλα λόγια από το υστέρημά τους βοήθησαν οικονομικά τις τράπεζες που είναι εγκατεστημένες στην Ελλάδα αλλά έχουν κατά 50% ξένους μετόχους. Αν το κράτος είχε επενδύσει θα ήταν λογικό, όπως συμβαίνει σε όλους τους επενδυτές κάποιες χρονιές, να μην λάβει μέρισμα λόγω ζημιών. Εδώ όμως πρόκειται για δάνειο που έλαβαν οι τράπεζες για να συνεχίσουν να λειτουργούν. Και μάλιστα δεν ήταν το μόνο. Έλαβαν και επιπλέον εγγυήσεις του Δημοσίου έναντι προμήθειας προς το Ελληνικό Δημόσιο, τις οποίες καταθέτουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και δανείζονται φθηνά με επιτόκιο 1%. Το δάνειο που έλαβαν από το ελληνικό δημόσιο είναι αντίστοιχο με τα δάνεια που χορηγούν οι ίδιες σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Γι΄αυτά όμως ζητούν καταβολή τόκων και μάλιστα σημαντικά αυξημένων σε περιόδους κρίσης και οικονομικής στενότητας, όπως είναι η τρέχουσα. Πως είναι δυνατόν να ζητάνε από τις επιχειρήσεις να πληρώσουν αυξημένους τόκους και χωρίς καθυστέρηση σε μία χρονιά που η μία επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη και οι ίδιες να μην θέλουν να πληρώσουν τους τόκους των δανείων σε χρήμα που έχουν λάβει; Πως όμως μπορεί και το ίδιο το ελληνικό δημόσιο πριν δυο χρόνια να έχει ψηφίσει νόμο που να επιτρέπει τη μη πληρωμή τόκων και την ίδια ώρα να σχεδιάζει νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις; Ειδικά για την Εθνική αναφέρεται επιπλέον ότι στο πρόσφατο ενημερωτικό κατά την αύξηση ΜΚ είχε υποσχεθεί πώληση του 20% της Finansbank. Γιατί δεν τήρησε την γραπτή και προφορική δέσμευσή της η Διοίκηση; Οι τράπεζες γιατί δεν πωλούν περιουσιακά τους στοιχεία στο εσωτερικό και εξωτερικό; Γιατί αναγκάζεται να πουλάει το Δημόσιο σε φθηνές τιμές περιουσιακά του στοιχεία και δεν πωλούν οι τράπεζες; Αν χρειάζεται κεφάλαια μια ελληνική τράπεζα γιατί δεν λαμβάνει από τα 10 δισ. του οργανισμού χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, που λιμνάζουν ενώ το σχηματισθέν από μήνες Διοικητικό Συμβούλιο αναμένει να ενεργοποιηθεί;Οι τράπεζες έχουν ήδη λάβει τα τελευταία δέκα χρόνια, πολλά δώρα από τους κατά καιρούς Υπουργούς Οικονομικών. Είναι βέβαιο ότι ο αρμόδιος υπουργός οικονομικών θα κάνει ό,τι είναι αναγκαίο ώστε οι τόκοι να πληρωθούν. Είναι επιτακτική ανάγκη να αποδειχθεί στον ελληνικό λαό ότι όλοι πληρώνουν αυτά που τους αναλογούν και δεν πληρώνουν μόνο οι αδύναμοι. Είναι όμως καιρός να δείξει και το κράτος στις τράπεζες που ουσιαστικά, μετά από τέτοια οικονομική βοήθεια, τις ελέγχει με κυβερνητικό επόπτη ότι πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερες προσπάθειες προσαρμογής και οι τραπεζίτες να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Σε μία χώρα που τα βγάζει πέρα με δανειακές ενέσεις δεν μπορεί να παίρνουν λίγοι μεγάλο-τραπεζίτες ορισμένων τραπεζών, έστω και εάν διαθέτουν υψηλά προσόντα, υπέρογκους για τα σημερινά δεδομένα μισθούς (βάσει του παρελθόντος), κατά πολύ υπέρτερους του Πρωθυπουργού, των Υπουργών, των βουλευτών, των δικαστών κ.τ.λ., ενώ λαμβάνουν κρατικές ενισχύσεις. Δεν μπορούν να έχουν ακόμα και σήμερα στρατιές από οδηγούς, στόλο αυτοκινήτων, πιστωτικές κάρτες και τόσα άλλα. Πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη, πρέπει και οι τραπεζίτες με έργα να συμβάλουν περισσότερο στην ανάταση της εθνικής μας οικονομίας. Ο περιορισμός των διοικητικών εξόδων των τραπεζών τους θα βοηθήσει την μείωση του κόστους και την κερδοφορία των τραπεζών τους, ώστε να αποπληρώνουν έγκαιρα τις υποχρεώσεις τους προς Δημόσιο και τρίτους. Ποιο είναι το μέχρι τώρα ουσιαστικό έργο των κυβερνητικών εκπροσώπων στις τράπεζες; Άλλωστε από μία δημοσιονομική εξυγίανση πρώτες θα ωφεληθούν οι ίδιες οι τράπεζες. Που είναι η επίσημη επιθυμία για αναγκαία εσωτερική υποτίμηση τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών, αφού δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το νόμισμα;Και μια συμβουλή για τους αρμοδίους μιας και χρειαζόμαστε υγιείς τράπεζες: πρέπει να πεισθεί η ΕΚΤ να εγγυηθεί επίσημα τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες. Έτσι θα επαναπατριστούν τα χρήματα, θα πέσουν τα spreads των τραπεζών και θα προχωρήσουν οι επενδύσεις στη χώρα.

Δημοσιεύθηκε στο www.capital.gr την Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011 - 06:08

Γιατί έχουν δίκιο οι «Αγανακτισμένοι»

Η απογοήτευση ξεχείλισε νωρίς το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, όταν οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων του τόπου δεν μπόρεσαν να βρουν κοινό τόπο και να αντιμετωπίσουν από κοινού τα τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας। Η χώρα έχει κυβέρνηση, όμως η κυβέρνηση δυσκολεύεται στην πράξη να υλοποιήσει τα σωστά, αλλά αντιδημοφιλή μέτρα, πέραν των λανθασμένων φοροεισπρακτικών μέτρων του υπουργείου Οικονομικών. Οι πολίτες αυτού του τόπου είναι φυσικό να αισθάνονται απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα, το οποίο ακόμα και την κρίσιμη ώρα δεν μπόρεσε να βρει πεδίο συνεννόησης. Ωστόσο, θεωρώ πως οι διαφορές που χωρίζουν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας είναι μικρές και η απογοήτευση των πολιτών και των αγορών ήταν υπερβολική, αλλά εύκολα εξηγείται. Έγιναν επικοινωνιακά λάθη, από ανθρώπους που δυστυχώς δεν γνωρίζουν πώς λειτουργούν οι αγορές, οι επιχειρήσεις και οι πολίτες. Πώς όμως έχουμε την απαίτηση να γνωρίζουν, αφού οι περισσότεροι είναι επαγγελματίες πολιτικοί και λίγα γνωρίζουν από διοίκηση επιχειρήσεων και λειτουργία αγορών; Η ικανότητά τους είναι κυρίως να φέρνουν ψήφους στην παράταξη και στον εαυτό τους. Σε αυτό έχουν επιτυχίες, αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχει διαχωρισμός εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας όπως στην Κύπρο.


Ακόμη και όταν επιλέγονται για υπουργοί εξωκοινοβουλευτικοί, χρησιμοποιούν τη θητεία τους για ψηφοθηρικούς λόγους, αφού μετά θα πρέπει να φέρουν ψήφους στις επόμενες εκλογές। Ελάχιστοι έχουν εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, ελάχιστοι έχουν ιδρώσει για το μεροκάματο. Τα επικοινωνιακά λάθη της σύσκεψης πολιτικών αρχηγών Θεωρώ πως μετά το πέρας της συνάντησης των πολιτικών ηγετών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα έπρεπε να γίνει κοινή δήλωση ή να υπάρξει δελτίο Τύπου δεσμευτικό, στο οποίο θα είχαν καταλήξει όλοι και θα αναγράφονταν οι απόψεις και τα όσα διαδραματίστηκαν στην αίθουσα όπου συνεδρίαζαν, καθώς και τα σημεία στα οποία είχαν διαφωνία. Η καταγραφή με τα επιχειρήματα της διαφωνίας του κ. Σαμαρά ήταν κατανοητή στο πλαίσιο της Δημοκρατίας και εθνικά χρήσιμη. Θα βοηθήσει την κυβέρνηση να βελτιώσει τους όρους του μνημονίου με όπλο τα επιχειρήματα της διαφωνίας και τις μέχρι τώρα εμπειρίες που στην υπογραφή δεν είχαμε. Ήταν τεράστιο το επικοινωνιακό λάθος να μιλήσει ο κάθε αρχηγός μόνος του και να παρουσιάσει τα όσα έγιναν με τον δικό του τρόπο. Η διαφωνία είναι κυρίως οι φορολογικοί συντελεστές και η έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής. Τα νέα μέτρα και οι απαγορευτικές επενδύσεις...Πάντως, για να έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα δεν αρκεί μόνο ο χαμηλότερος φορολογικός συντελεστής. Το γενικό περιβάλλον, η ασφάλεια των επενδυτών, το ανθρώπινο δυναμικό και οι υποδομές είναι σημαντικοί παράγοντες. Η αξιοποίηση των φυσικών πλεονεκτημάτων της χώρας ευνοεί την ανάπτυξη μακροπρόθεσμα και εκεί πρέπει να δοθεί έμφαση. Η ύπαρξη δυνητικών πελατών είναι το κυριότερο. Η δημιουργική φορολογική πολιτική που χρησιμοποιείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα το Λουξεμβούργο, η Κύπρος, η Μεγάλη Βρετανία κ.λπ., και την οποία αγνοούν οι πολιτικοί μας, είναι πολύ χρήσιμη για την ανάπτυξη. Οι ασφαλιστικές εισφορές επίσης είναι στη χώρα μας υψηλές και απαγορευτικές για κάποιον που θέλει να επενδύσει. Είναι απαράδεκτο το εργασιακό κόστος κάθε υπαλλήλου να είναι για την επιχείρηση διπλάσιο του καθαρού ποσού με το οποίο αμείβεται ο εργαζόμενος χωρίς να έχει λογική σύνταξη και σωστή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Τα ανακοινωθέντα μέτρα για τους νεοεργαζομένους είναι τελείως ανεπαρκή και εκτός αγοράς. Στηρίζουν μόνο τη διατήρηση του δαπανηρού γραφειοκρατικού συστήματος του ΟΑΕΔ. Η απουσία κοινής γραμμής και ο ρόλος ΠαπούλιαΟι δύο ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων ουσιαστικά δεν διαφωνούν σε σημαντικά ζητήματα. Κακώς, λοιπόν, άφησαν αυτήν τη μεγάλη ευκαιρία να πάει χαμένη. Θα έπρεπε να είχαν καταλήξει σε κείμενο όπου θα ανέγραφαν τα σημεία στα οποία συγκλίνουν, τα ελάχιστα σημεία στα οποία διαφωνούν και αυτά για τα οποία θα προσπαθήσουν να βρουν κοινό τόπο συνεννόησης ή να δώσουν τη μάχη με την τρόικα για να τα περάσουν. Ίσως ο εκλεκτός και σεβαστός κατά τα άλλα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας, να έπρεπε να είχε ασκήσει μεγαλύτερη πίεση και να μην αφήσει τους αρχηγούς των κομμάτων να φύγουν χωρίς κάποιου είδους συμφωνία, με καταγεγραμμένες τις διαφωνίες και τα αντίστοιχα επιχειρήματα έστω στο γραπτό κείμενο - ανακοίνωση. Σήμερα χρεώνεται την αποτυχημένη του προσπάθεια να φέρει τη συνεννόηση στον τόπο. Οι "πολυτέλειες" - μικρογραφία του κράτους στην Προεδρία Η ύπαρξη 4 στενογράφων για την τήρηση των πρακτικών κατά τη συνάντηση είναι υπερβολική πολυτέλεια και δείχνει επιπλέον τη δαπανηρή διάρθρωση που έχουν όλες οι υπηρεσίες του Δημοσίου, των υπουργών, της Βουλής κ.λπ. Δύο αντί τέσσερις στενογράφοι με καταγραφικό μηχάνημα ήταν υπεραρκετές. Προφανώς έχουν και στην Προεδρία, όπως και σε όλο το Δημόσιο, υπεράριθμο προσωπικό και προνόμια. Βέβαια, δεν είναι οι μόνοι. Όσοι μπορούν, γιατί έχουν τη δύναμη της εξουσίας, διατηρούν τα προνόμια ή απέκτησαν πρόσθετα προνόμια ακόμη και αυτήν την εποχή. Σε αυτό το θέμα θα επανέλθω σύντομα. Αναφέρω μόνο εδώ ότι υπάλληλοι οργανισμού που αντιπροσωπεύει στην Ελλάδα την ΕΚΤ μεταφέρθηκαν από το ΙΚΑ στον ίδιο τον οργανισμό για τη συνταξιοδότησή τους, για να διατηρήσουν, όπως υποστηρίχθηκε, την ανεξαρτησία τους! Ενώ αντιθέτως οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί, που έχουν κατοχυρωμένη την ανεξαρτησία τους από το Σύνταγμα, αφού περιεκόπησαν οι αμοιβές τους μετετάγησαν ασφαλιστικά στο ΙΚΑ! Αγανάκτηση και προτάσεις...Ο κόσμος έχει εκφράσει την απογοήτευσή του από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και αναζητά το καινούργιο. Αν οι σημερινοί πολιτικοί δεν κατανοήσουν ότι πρέπει να βρουν λύση και από κοινού να σώσουν τον τόπο, σύντομα θα είναι παρελθόν από την πολιτική σκηνή. Είναι καιρός να βάλουμε όλοι τα δυνατά μας και να σκεφτούμε όλοι την κοινωνία. Να σκεφτούμε όλους τους πολίτες, είτε αυτοί εργάζονται στον δημόσιο τομέα, είτε εργάζονται στον ιδιωτικό. Είναι περίεργο σήμερα οι πολιτικοί να μην μπορούν να μιλήσουν για ανέργους στον δημόσιο τομέα, όταν η ανεργία στον ιδιωτικό έχει χτυπήσει κόκκινο. Άραγε θεωρούν ότι ο ιδιωτικός τομέας δεν ψηφίζει; Είναι αστείο να θεωρούν κάποιοι ότι χωρίς περικοπή δαπανών θα μειώσουμε το έλλειμμα. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει ο συνταξιούχος, ο άνεργος, ο χαμηλόμισθος κ.λπ. να χρηματοδοτεί τις υψηλές αμοιβές των "βολεμένων". Αν θέλουν να βρουν λύσεις, ας ρωτήσουν πετυχημένους στον τομέα τους που έχουν "ματώσει" για να κρατήσουν τις επιχειρήσεις ζωντανές. Ας βγουν στο πεζοδρόμιο να ρωτήσουν πώς ζουν συνταξιούχοι με 500 ευρώ, πώς ζουν οι άνεργοι και πώς ζουν οι υπάλληλοι των 700 ευρώ. Μέχρι τότε ας κάνουν το εύκολο: Ας βρουν τόπο συνεννόησης και ας πάρουν την απόφαση να λύσουν από κοινού το πρόβλημα, αφού δώσουν το παράδειγμα και μειώσουν πρώτα στο μισό τον αριθμό των βουλευτών, τον αριθμό των συμβούλων, τον αριθμό των 6 προσώπων που υποστηρίζουν από πλευράς γραμματειακής, επιστημονικής και ασφάλειας κάθε βουλευτή (δηλαδή συνολικά 1.800 άτομα) και πληρώνονται από τους φορολογουμένους, συν το υπεράριθμο βοηθητικό προσωπικό των υπουργών που χρησιμοποιείται και για προσωπικές ή οικογενειακές υποθέσεις, τη δαπανηρή διάρθρωση των γραφείων τους που πληρώνει το Δημόσιο, δηλαδή οι φορολογούμενοι, να καταργήσουν τις πρόσθετες αμοιβές για επιτροπές που γίνονται σε ώρες εργασίας και, το κυριότερο, να περικόψουν στο μισό τις επιδοτήσεις στα κόμματα. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο σε σημασία είναι να συσταθεί αμέσως η επιτροπή της Βουλής για να ερευνήσει και να δώσει στη δημοσιότητα τα πλαστά στοιχεία που ανακοινώνονταν και εξαπατούσαν τους πολίτες και τους επενδυτές του Χ.Α. για το ακριβές ποσοστό του ελλείμματος. Οι επενδυτές πρέπει να αποζημιωθούν από τις μεγάλες περιουσίες των υπευθύνων αυτής της τραγωδίας. Ο πρωθυπουργός πρέπει να τηρήσει τις υποσχέσεις του.

Δημοσιεύθηκε στο euro2day.gr : 07:48 - 03/06/11

Δραματική έκκληση για ανάληψη πρωτοβουλιών

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και κανείς από εκείνους που κατέχουν θέσεις ευθύνης δεν δείχνει ότι έχει κατανοήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει αναλύσει με ακρίβεια στον ελληνικό λαό τι σημαίνει μετάβαση στη δραχμή, τι σημαίνει πτώχευση και τι επιπτώσεις έχει. Τελειώνουν τα ψέματα, τελειώνει ο χρόνος που έχουμε, τελειώνει και η υπομονή μας. Ή τώρα ή ποτέ. Ή σήμερα θα λύσουμε το πρόβλημα, ή θα πρέπει να ετοιμαστούμε για το μοιραίο. Το τελευταίο διάστημα, δυστυχώς, έχω ακούσει πολλά τόσο από τα κυβερνητικά στελέχη και γενικότερα το σύνολο του πολιτικού κόσμου όσο και από τον επιχειρηματικό κόσμο. Όμως αυτή η κουβέντα δε μας πάει παραπέρα. Η επανάληψη της καταστροφής το 1922 που οδήγησε τους υπεύθυνους της καταστροφής «στο Γουδί» είναι κοντά.
Η καινούρια «καραμέλα» είναι πως η συνταγή δεν βγαίνει και πως πρέπει να αλλάξουν οι όροι του μνημονίου. Σας δηλώνω με απόλυτη ειλικρίνεια πως το «σιρόπι» που έγραψε ο «γιατρός» είναι κατά κανόνα η σωστή «συνταγή». Όμως αυτός που πρέπει να το δώσει στον «ασθενή» κρατάει το «κουτάλι» ανάποδα και έτσι το «σιρόπι» χύνεται και δεν πηγαίνει στον άρρωστο οργανισμό για να τον κάνει καλά. Δεν είναι λάθος η συνταγή και όσοι παρακολουθούν από κοντά την πορεία των αγορών το ξέρουν καλά. Όσο κάναμε αυτά που προέβλεπε το μνημόνιο τα spreads έπεφταν μέχρι 630 μονάδες βάσης και πολλά μπράβο συνόδευαν τις πράξεις της Κυβέρνησης. Μόλις σήκωσαν τα χέρια ψηλά, είτε γιατί κουράστηκαν, είτε γιατί δεν άντεχαν το πολιτικό κόστος, είτε γιατί δεν ήταν ικανοί να σηκώσουν το βάρος της προσπάθειας που χρειάζεται, τα spreads εκτροχιάστηκαν και υπερδιπλασιάστηκαν και το χρηματιστήριο βούλιαξε. Η προσπάθεια έμεινε στη μέση και η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη με αυτή που είδαμε στο ξεκίνημα. Κινδυνεύουν να πάνε οι μεγάλες θυσίες των πολιτών χαμένες. Αυτό δεν συμβαίνει βέβαια ότι το μνημόνιο δεν επιδέχεται βελτιώσεις. Σε αυτό έχει δίκιο ο κ. Σαμαράς. Ο πρωθυπουργός πρέπει να τον ακούσει. Τα αναπτυξιακά ομόλογα καθώς και τα ομόλογα επαναγοράς που έχει προτείνει ο κ. Σαμαράς και εμείς πρέπει να ενεργοποιηθούν. Προτάσεις όπως η νομιμποποίηση αυθαιρέτων, η κατάργηση πόθεν έσχες για 3 χρόνια, ο επαναπατρισμός κεφαλαίων χωρίς πόθεν έσχες, η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, η ανάδειξη της Ελλάδος σε ναυτιλιακό και χρηματοοικονομικό κέντρο, η αντιγραφή του φορολογικού καθεστώτος της Μεγάλης Βρετανίας για αλλοδαπούς που θα ζουν στην Ελλάδα αποκλειστικά από εισαγωγή ξένου συναλλάγματος, είναι μεταξύ άλλων μέτρα που πρέπει άμεσα να εφαρμοσθούν.
Η κυβέρνηση πήρε τη σκληρή απόφαση να διώξει συμβασιούχους, να μειώσει μισθούς και συντάξεις και να επιβάλει σκληρούς φόρους. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η απελευθέρωση των επαγγελμάτων έμεινε στα χαρτιά. Το επάγγελμα για παράδειγμα του φαρμακοποιού παραμένει κλειστό, το επάγγελμα του επαγγελματία οδηγού φορτηγών παραμένει επίσης κλειστό, αφού καμία άδεια δεν έχει εκδοθεί έκτοτε, ενώ η ελάχιστη αμοιβή βαφτίστηκε νόμιμη για να μην πειραχθούν μικροσυμφέροντα και συντεχνίες. Οι τολμηρές αποκρατικοποιήσεις πήραν αναβολή για αργότερα, μπροστά στα δάχτυλα που κουνούσαν στους υπουργούς συνδικαλιστές-κουβαλητές ψήφων.
Το κλείσιμο των άχρηστων οργανισμών δεν προχώρησε αφού ακόμη και ο αξιόλογος κύριος αντιπρόεδρος δεν μπορεί προφανώς να τους ξεβολέψει. Εξακολουθούμε να έχουμε δεκάδες άχρηστα στρατόπεδα, για να μην δυσαρεστήσουμε εκείνους τους στρατιωτικούς που θέλουν να είναι διοικητές μικρών μονάδων. Ξοδεύουμε εκατομμύρια ευρώ που θα μπορούσαν να μειώσουν το έλλειμμα. Το ίδιο ισχύει για πολλές πανεπιστημιακές σχολές. Για να μπορούν οι υπουργοί να επανεκλέγονται βουλευτές δημιουργήσαμε πανεπιστήμια σε κάθε «γειτονιά». Το ίδιο κάναμε με τα σχολεία και γεμίσαμε αναπληρωτές καθηγητές αφού δεν μπορούμε να πείσουμε ότι ο κάθε δάσκαλος μπορεί να κάνει μάθημα σε δύο γειτονικά σχολεία, αντί να δηλώνει «πέτσινες» ώρες. Οι εβδομαδιαίες ώρες καθηγητών μέσης εκπαίδευσης για 8 μήνες εργασίας το χρόνο κατέχονται ακόμη και στις 12 ώρες (Χ 45 λεπτά). Οι καθηγητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουν part time την πανεπιστημιακή διδασκαλία και κερδίζουν πολλαπλάσια από ευρωπαϊκά προγράμματα, που τόσα χρόνια δεν είχαν πρακτικό αποτέλεσμα αφού έχουν κατά κανόνα θεωρητικές γνώσεις, καθώς και από εναλλασσόμενες κερδοφόρες κομματικές θέσεις, ενίοτε ακόμη και σήμερα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως. Η συγχώνευση των νοσοκομείων προχωράει με ρυθμούς χελώνας, οι δαπάνες για την υγεία βρίσκονται εκτός στόχου και γενικότερα η αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης ξεχειλίζει. Φυσικά, δεν έχει τεθεί θέμα μείωσης βουλευτών ή των συμβούλων τους, ή των φρουρών τους, ή κρατικών μέσων ενημέρωσης.
Δυστυχώς αξιόπιστη πολιτική πρόταση δεν υπάρχει. Όλοι θέλουν ανάπτυξη αλλά για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να υπάρχουν λεφτά ή δημιουργικό πνεύμα που λείπει από υπουργούς χωρίς πετυχημένη πρακτική εργασιακή εμπειρία. Σήμερα λεφτά δεν υπάρχουν ούτε δημιουργικό πνεύμα. Οι περισσότεροι υπουργοί έχουν νανώδη εργασιακή εμπειρία. Οι τράπεζες δεν έχουν ρευστότητα, από το εξωτερικό δεν έρχεται κανείς να επενδύσει, δεν μας δανείζει κανείς άρα ανάπτυξη δεν μπορούμε να έχουμε. Θα μπορούσαν να γίνουν άλλες κινήσεις, να παρθούν μέτρα που δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος ή να συμφωνηθούν με ξένους συνεργασίες ανταλλαγής (π.χ. στον τουρισμό) και που δημιουργούν ανάπτυξη, αλλά και πάλι κολλάμε είτε σε ανικανότητα είτε στα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων. Η ανάπτυξη της Ελλάδας ως Διεθνές Χρηματοοικονομικό Κέντρο καθώς και η περαιτέρω αξιοποίηση της ναυτιλίας δεν προχωρούν παρά το γεγονός ότι έχουν κατατεθεί συγκεκριμένες προτάσεις. Η απογοήτευση από το πολιτικό σύστημα είναι πλήρης και καθημερινά συνειδητοποιούμε ολοένα και περισσότερο πως το πολιτικό προσωπικό που μας έβαλε στη κρίση, οι συγκεκριμένοι βουλευτές με τους συνεργάτες που κατά καιρούς πήραν επίσημες κυβερνητικές θέσεις, δεν μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση.
Αυτό όμως είναι γνωστό και πολλές φορές σε άρθρα μου ή σε συνεντεύξεις που έχω δώσει, έχει παροτρύνει τον πολιτικό κόσμο να πάρει σκληρές αποφάσεις για να αλλάξουμε πορεία. Σήμερα, παρατηρώ πως απέχουμε ελάχιστα από το μοιραίο. Οι ξένοι θεωρούν σίγουρη την πτώχευσή μας. Το spread του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου έχει ξεπεράσει την τιμή του γενικού δείκτη στο Χρηματιστήριο Αξιών και η φυγή των επενδυτών συνεχίζεται. Ένας επενδυτής δεν έχει έρθει στην Ελλάδα. Στο ελληνικό δεν είδαμε ούτε επενδυτές από το Κατάρ, ούτε από την Κίνα. Τον Αστακό τον ξεχάσαμε, τα ολυμπιακά ακίνητα παραμένουν κλειστά, ομόλογα της διασποράς δεν εκδόθηκαν, τράπεζες δεν συγχωνεύτηκαν. Το μόνο που συνεχίζουμε να βλέπουμε και να παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις είναι τα λουκέτα στις επιχειρήσεις.
Ο επιχειρηματικός κόσμος έχει φτάσει στα όριά του. Όσοι έχουν ακόμα τις επιχειρήσεις τους, βλέπουν πως αν δεν αλλάξει άμεσα η εικόνα θα βάλουν και αυτοί λουκέτο. Δυστυχώς όμως ελάχιστοι επιχειρηματίες βγαίνουν στα κανάλια, ελάχιστοι αρθρογραφούν και ακόμα λιγότεροι βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν. Δεν αρκεί μία γενική συνέλευση των μετόχων για να πουν το παράπονό τους οι επιχειρηματίες. Πρέπει να αντιδράσουν πιο δυναμικά. Έχουν δύναμη, απασχολούν εργαζομένους, στηρίζουν την οικονομία της χώρας. Δεν μπορούμε να βλέπουμε μόνο διαμαρτυρίες πολιτών που έχασαν ένα μικρό ποσοστό του μισθού τους. Δεν μπορούμε να βλέπουμε μόνο συντεχνίες να αλυσοδένονται σε υπουργεία. Πρέπει ο επιχειρηματικός κόσμος να αντιδράσει. Να ζητήσει άμεση εφαρμογή του μνημονίου και συναίνεση μεταξύ των κομμάτων. Κινδυνεύουν επιχειρήσεις, κινδυνεύουν νοικοκυριά και ακούμε υπουργούς να λένε πως οι απολύσεις δεν βελτιώνουν τα δημοσιονομικά. Πρόκειται προφανώς για επαναστατική άποψη που δεν την πιστεύει ούτε πρωτοετής φοιτητής οικονομικών. Εκατοντάδες χρόνια τώρα σε περιόδους ύφεσης, οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με απολύσεις και σήμερα μαθαίνουμε από υπουργό της κυβέρνηση πως μάλλον έκαναν λάθος!
Είναι καιρός να σοβαρευτούμε όλοι. Πέρασαν αρκετοί μήνες από τότε που μίλησα για συστράτευση. Πριν λίγες μέρες το ζήτησε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Πρέπει να γίνει όμως πράξη, να δώσει ο ίδιος το παράδειγμα, να αποφασίσει να κυβερνήσει. Η συστράτευση και η συναίνεση να γίνουν πράξη πρώτα στην ίδια την κυβέρνηση. Θεωρώντας κόκκινη γραμμή την αποφυγή χρεοκοπίας. Ας δημιουργηθούν ομάδες εργασίας και ας αξιοποιηθεί η γνώση των επιχειρηματιών και όσων θέλουν να βοηθήσουν.
Σήμερα απευθύνω έκκληση προς τον πολιτικό κόσμο, να αφήσει στην άκρη το πολιτικό κόστος ή το πολιτικό όφελος και να συνεννοηθεί τουλάχιστον στα στοιχειώδη. Το πρόβλημα πρέπει να λυθεί τώρα. Απευθύνω έκκληση στην κυβέρνηση να αναλύσει όλες τις προτάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης και να υιοθετήσει όσες αξίζουν. Απευθύνω έκκληση και στα κόμματα τις αντιπολίτευσης να κάνουν ρεαλιστικές προτάσεις που θα λύνουν το πρόβλημα και να αφήσουν στην άκρη μικροκομματικά συμφέροντα.
Απευθύνω έκκληση στον επιχειρηματικό κόσμο να μιλήσει στον ελληνικό λαό για τις επιπτώσεις μίας πτώχευσης, για την κατάσταση που βρίσκονται οι ελληνικές επιχειρήσεις.
Απευθύνω έκκληση στους συνδικαλιστές να «βάλουν νερό στο κρασί τους», αν θέλουν να υπάρχουν και αύριο οι επιχειρήσεις για να μπορούν να συνδικαλίζονται.
Απευθύνω έκκληση στους δημοσίους υπαλλήλους να εργαστούν πιο σκληρά για την αντιμετώπιση της κρίσης. Να εργαστούν πιο σκληρά για μία καλύτερη κοινωνία, για μία καλύτερη Ελλάδα. Όσοι λίγοι κλάδοι, είχαν μάθει σε εκβιασμούς είτε για «λαδώματα», είτε για «γρηγορόσημα», να τα ξεχάσουν.

Απευθύνω έκκληση στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα που είτε έχουν ακόμα δουλειά είτε όχι, να ενημερωθούν για τις επιλογές που έχει η χώρα και να ασκήσουν πίεση για λήψη μέτρων που θα μας βγάλουν από την κρίση.
Εμείς οι Έλληνες έχουμε δείξει πως μπορούμε ενωμένοι να ξεπεράσουμε κάθε εμπόδιο। Το οφείλουμε στους ίδιους μας τους εαυτούς, στα παιδιά μας, αλλά και στους προγόνους μας, που με κάθε ευκαιρία τους επικαλούμαστε. Έχουμε χρέος να προστατεύσουμε την ιστορία και το όνομά μας.



Πηγή: capital.gr, Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011 - 12:३३

Να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος

Ο ανταγωνισμός μεταξύ ΧΑ και ξένων πλατφορμών που παρέχουν και ελληνικές μετοχές έχει αυξηθεί κατακόρυφα, με τις πλατφόρμες λόγω καλύτερης τεχνολογίας να κερδίζουν συνεχώς έδαφος। Επιβάλλεται η ΕΧΑΕ να ακολουθήσει τις εξελίξεις. Η χρονική συγκυρία είναι κατάλληλη και σε συνδυασμό με την πρόταση διαβούλευσης του ικανού τεχνοκράτη Προέδρου του ΧΑ και Διευθ/ντος Συμβούλου της ΕΧΑΕ, κ.Σωκράτη Λαζαρίδη και την τακτική ετήσια γενική συνέλευση της εταιρείας, μπορούμε να αρχίσουμε να ετοιμάζουμε την επόμενη μέρα. Οι λιγοστοί εγχώριοι επενδυτές που έμειναν επενδύουν και σε ξένες αγορές, που διαθέτουν μεγαλύτερη ρευστότητα και περισσότερες επενδυτικές επιλογές. Η ΕΧΑΕ δεν βοηθάει. Το XNET χωλαίνει εδώ και 2 χρόνια. Το σύστημα INBROKER PLUS δεν έχει δυνατότητα τοποθέτησης εντολών σε ελληνικά παράγωγα. Το μονοπωλιακό ΧΑ, είναι το ακριβότερο στην Ευρωζώνη, χωρίς να προσεγγίσει τις υπηρεσίες που παρέχουν άλλες αγορές. Το κράτος υπολογίζει σε έσοδα από τον φόρο επί των πωλήσεων, τον φόρο υπεραξίας και τα κέρδη των ΕΧΑΕ και ΑΧΕΠΕΥ. Αν δεν γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις, τα έσοδα θα είναι λιγότερα των αναμενομένων. Πρέπει να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Να βελτιωθούμε τεχνολογικά, να μειώσουμε τα κόστη. Είναι καιρός να κερδίσει η ΕΧΑΕ από τη γνώση των στελεχών της και όχι τα στελέχη της από αυτήν. Ο Υπουργός που την διοικεί στην πράξη πρέπει να πάρει πρωτοβουλία και να δώσει λύσεις. Μόνο 3 από τα 13 μέλη του νέου δαπανηρότερου και πολυπληθέστερου Δ.Σ. θα είναι πιστοποιημένα. Οι επτά τραπεζίτες του Δ.Σ. αντιπροσωπεύουν το 17% των μετόχων. Σε ποια άλλη εταιρεία το 17% έχει 7 στα 13 μέλη και τα υπόλοιπα 6 διορίζονται από τα 7; Οι αμοιβές Δ.Σ. ξεπερνούν τις 180.000 ευρώ ετησίως δηλαδή, ίδια με πρόσληψη και εργασία 10 μηχανικών Η/Υ που θα βελτίωναν την τεχνολογική υποδομή. Πλήρωσε το Δ.Σ. 1 εκατ. ευρώ για περιττή θεωρητική στρατηγική μελέτη του ΧΑ την εταιρεία συμβούλων McKenzie. Ας απαντήσουν γιατί και ποια η χρησιμότητα της; Επιπλέον υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων των τραπεζιτών μελών Δ.Σ. που αναφέρονται και στα τότε πρακτικά της Βουλής. Η απουσία επίσης διαπραγμάτευσης ομολόγων του Δημοσίου στην πλατφόρμα του Χ.Α. βλάπτει την ΕΧΑΕ και το ελληνικό δημόσιο. Είναι επιπλέον παράλογο να συντηρείται το κόστος τέταρτης ανεξάρτητης θυγατρικής εταιρείας, του Χρημ/κού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Τέλος, το πόσο της επιστροφής κεφαλαίου θα έπρεπε να μείνει σε ελληνικές Τράπεζες, ενισχύοντας τη ρευστότητα τους, με παράλληλη απόδοση 5% για την ΕΧΑΕ. Γιατί λοιπόν παραπονιούνται Κυβέρνηση και Τράπεζες για έλλειψη ρευστότητας, ενώ βοηθούν στην μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό;

Η πικρή αλήθεια για ΕΧΑΕ, κεφαλαιαγορά και οικονομία

Να διδαχθούμε από τους Ιάπωνες

9+1 λόγοι για να διδαχθούμε από τους Ιάπωνες

Ο λαός της Ιαπωνίας, οι κάτοικοι της Φουκοσίμα παρέδωσαν μαθήματα ανθρωπιάς και ετοιμότητας. Έδειξαν πως ακόμα και το πιο τραγικό συμβάν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία και να φέρει τους πολίτες πιο κοντά. Για εμάς, τους Έλληνες, που περνάμε δύσκολες ώρες, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους, είναι μία  καλή ευκαιρία να διδαχθούμε από αυτόν τον λαό που είδε μέσα σε ελάχιστα λεπτά να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια του. Εντοπίζω εννέα συν ένα λόγους, οι οποίοι χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.    

Πως αντιμετώπισαν την κρίση οι Ιάπωνες

1. ΗΡΕΜΙΑ: Καμία ένδειξη πανικού ή έντονης θλίψης.

2. ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ: Πειθαρχημένες «ουρές» για νερό και λαχανικά.

3. ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: Για παράδειγμα οι εκπληκτικοί αρχιτέκτονες. Μετά από τέτοιο μεγάλο σεισμό τα κτίρια έκαναν ταλάντωση, αλλά δεν έπεσαν.

4. ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ: Οι άνθρωποι αγόραζαν μόνο ότι χρειαζόντουσαν, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να πάρει κάτι.

 5. ΤΑΞΗ: Καμία απόπειρα για «λάφυρα», πλιάτσικα στα καταστήματα.  

6. ΘΥΣΙΑ: 50 εργάτες έμειναν πίσω για να ρίχνουν νερό από τη θάλασσα στους αντιδραστήρες.  

7. ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ: Τα εστιατόρια μείωσαν τις τιμές. Ένα μη φυλασσόμενο μηχάνημα ανάληψης χρημάτων (ΑΤΜ), παρέμεινε αφύλακτο. Οι δυνατοί φρόντισαν τους αδύνατους.

8. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά, ο καθένας ήξερε ακριβώς τι πρέπει να κάνει.  

9. Μ.Μ.Ε.: Επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στην είδηση. Κανένα ανόητο ρεπορτάζ.

10. ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: Όταν κόπηκε το ηλεκτρικό ρεύμα σε μία αλυσίδα καταστημάτων τροφίμων, οι άνθρωπο έβαλαν πίσω στα ράφια τα προϊόντα που είχαν πάρει και έφυγαν ήσυχα.

Πως αντιμετωπίζουν την κρίση οι Έλληνες

Άμεσα οι συμπολίτες μας φρόντισαν να τραβήξουν τα χρήματά τους από τις ελληνικές τράπεζες και να τα στείλουν στο εξωτερικό, κίνηση που επιβάρυνε την κατάσταση της χώρας. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εδώ και μήνες μεταδίδουν κάθε είδους φήμη, περιμένοντας απλά το μοιραίο, ήτοι την πτώχευση της χώρας. Κανείς δεν «έβαλε πλάτη», κανείς δεν σκέφτηκε το καλό της πατρίδας, αλλά μόνο το προσωπικό του συμφέρον και πως μπορεί να βγει κερδισμένος από την κρίση. Ακόμα και σήμερα το πολιτικό κόστος είναι αυτό που μετράει και όχι η σωτηρία της χώρας. Η ικανότητα των πολιτικών να χειριστούν την κρίση αμφισβητείται πλέον έντονα, αλλά παράλληλα διαφαίνεται και ανυπαρξία συστράτευσης. Στη συνείδηση του κόσμου, οι πολιτικοί που φέρουν την ευθύνη για το διασυρμό της χώρας και ειδικά εκείνοι που πλούτισαν παίρνοντας  μίζες. Πρέπει να μπει τάξη στη χώρα και να ανακτηθεί η χαμένη της αξιοπρέπεια. Πράγματα αυτονόητα για όσους κατοικούν στην Ιαπωνία, αλλά όχι για όσους κατοικούν στην Ψωροκώσταινα.

Οι υπουργοί να στηρίζουν τα ελληνικά συμφέροντα

Η κυβέρνηση εμφανίζει σημάδια κόπωσης

Η πίεση του χρόνου, όσο και αν δεν γίνεται αντιληπτή από κάποιους, είναι ασφυκτική και η ανάγκη για επανεκκίνηση της κρατικής μηχανής, που εδώ και μερικούς μήνες παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, είναι άμεση.

Αποτέλεσμα της κόπωσης είναι να δημιουργούνται μεγάλες καθυστερήσεις σε όσα προβλέπει να γίνουν το μνημόνιο. Πρέπει χωρίς άλλη κωλυσιεργία να καλυφθούν οι καθυστερήσεις και να γίνει κατανοητό προς όλες τις κατευθύνσεις η βούληση της κυβέρνησης για έξοδο από την κρίση με κάθε (πολιτικό) κόστος.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιώργος Προβόλουλος, είχε απόλυτο δίκιο όταν τη Μεγάλη Δευτέρα, παρουσιάζοντας την ετήσια έκθεση της τράπεζας, έκανε λόγο για ανάγκη επανεκκίνησης της προσπάθειας.

Έχοντας άμεση πρόσβαση στα στοιχεία, διαβλέπει τη βελτίωση που επιτεύχθηκε όταν η κυβέρνηση τηρούσε τους όρους του μνημονίου, ενώ παράλληλα βλέπει και τη μη περαιτέρω βελτίωση από τη διακοπή της προσπάθειας.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν προχωρούν, με αποτέλεσμα να μη βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, να μην έρχονται επενδύσεις και να μην υποχωρεί η ύφεση.

Παράλληλα, είναι ορατή η αδυναμία περιορισμού των κρατικών δαπανών, με αποτέλεσμα τη διατήρηση σε υψηλά επίπεδα του ελλείμματος. Το υψηλό έλλειμμα, βέβαια, διατηρεί ανέπαφηκαι τη δυναμική του χρέους, που τορπιλίζει την όλη προσπάθεια.


Αν συνεχίσουμε έτσι, τότε θα πρέπει με σιγουριά να μιλάμε για υπέρβαση της πρόβλεψης για ύφεση 3%. Επίσης, η ανεργία θα ξεπεράσει το 15% κατά πάσα πιθανότητα.

Δυστυχώς, όμως, γίνεται φανερό πως η κυβέρνηση προσμετρά ακόμα και σήμερα, όπου βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, το πολιτικό κόστος, παρά τις όποιες δηλώσεις. Το έχουν αντιληφθεί πλέον οι επενδυτές και έχουν χάσει μέρος της εμπιστοσύνης προς τη χώρα, που με τιτάνιες προσπάθειες προσπάθησε να κερδίσει τους προηγούμενους μήνες η κυβέρνηση.

Τώρα ζητούν έργα και όχι λόγια προκειμένου να τοποθετήσουν στη χώρα τα κεφάλαιά τους. Είναι υποχρέωση όλων, όσοι έχουν τη δυνατότητα, να πιέσουν την κυβέρνηση να κάνει αυτά που έχει δεσμευτεί και να δώσει επιτέλους αναπτυξιακή δυναμική στη χώρα, με παράλληλη περιστολή της κρατικής σπατάλης και σύλληψη της φοροδιαφυγής.

Η χώρα χαραμίζει τις τελευταίες ευκαιρίες που έχει. Το μνημόνιο, αν εφαρμοστεί σωστά, θα μας δώσει τη δυνατότητα στη συνέχεια να εξετάσουμε το ενδεχόμενο αναδιάταξης του χρέους, ήτοι επιμήκυνση με μείωση επιτοκίου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να συζητάμε για αναδιάρθρωση, ήτοι απώλεια κεφαλαίου (haircut).

Για να δεχθούν όμως οι πιστωτές μας αναδιάταξη και να καθίσουν στο τραπέζι των συζητήσεων θα πρέπει πρώτα να τους έχουμε πείσει με τα έργα μας.

** Ο κ. Αλέξανδρος Μωραϊτάκης είναι πρόεδρος του ΣΜΕΧΑ, της NUNTIUS ΑΧΕΠΕΥ και μέλος του Δ.Σ. του ΕΒΕΑ. 

Η ώρα της "Αθήνας"

Η Ελλάδα έλαβε από τους Ευρωπαίους Ηγέτες μεγαλύτερη στήριξη από αυτή που πιθανότατα περίμεναν ακόμη και όσοι βρέθηκαν στις διαπραγματεύσεις. Αν μάλιστα προσμετρήσουμε το γεγονός πως δεν έχουν γίνει πολλά από όσα είχε δεσμευτεί η Κυβέρνηση να κάνει (δεν έχουν προχωρήσει οι συγχωνεύσεις οργανισμών, οι αποκρατικοποιήσεις, δεν έχει γίνει η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, δεν έχουν απελευθερωθεί πολλά κλειστά επαγγέλματα και γενικότερα δεν έχει γίνει σημαντική μείωση των κρατικών δαπανών), γίνεται φανερό πως η βοήθεια που λάβαμε ήταν ανέλπιστα μεγάλη.

Αν είχαν βέβαια γίνει όσα έπρεπε να γίνουν, ίσως να είχαμε λάβει ακόμα περισσότερα. Η απόφαση για επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων, απομακρύνει ακόμα περαιτέρω τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, της επιστροφής στη δραχμή και όλων των εφιαλτικών σεναρίων που μέχρι και την Παρασκευή το μεσημέρι έκαναν το γύρο της αγοράς, τρομοκρατώντας τους πολίτες και τους επενδυτές.

Η μείωση του επιτοκίου εξοικονομεί 6 δισ. ευρώ συνολικά ή 800 εκατ. ευρώ ανά έτος, ένα ποσό σημαντικό που αντιστοιχεί για παράδειγμα στο ποσό της υστέρησης των εσόδων του προϋπολογισμού στο πρώτο δίμηνο του 2011.

Το κυριότερο όμως που πέτυχε η χώρα είναι η απευθείας αγορά ομόλογων από την πρωτογενή αγορά, που σημαίνει πως ακόμα και αν δεν υποχωρήσουν τα spreads, αν δεν πειστούν δηλαδή οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης, η Ελλάδα θα μπορεί να καλύπτει τις υποχρεώσεις της, αφού ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός θα μπορεί να αγοράζει ομόλογα που θα εκδίδει. Είναι μία εξέλιξη πραγματικά θετική και μέχρι σήμερα δεν είχε συζητηθεί τι θα γινόταν αν η χώρα το 2012 δεν μπορούσε να βγει στις αγορές να μαζέψει το ποσό που θα χρειαζόταν για να αποπληρώσει ομόλογα που λήγουν.

Η Ελλάδα έχει δανειοδοτικές ανάγκες 66 δισ. ευρώ το 2012. Τα 25 δισ. ευρώ θεωρούνται εξασφαλισμένα από την Τρόικα αλλά κανείς δεν ήξερε τι θα συνέβαινε εάν η χώρα δεν μπορούσε να βγει στις αγορές για να αντλήσει τα υπόλοιπα 41 δισ. ευρώ. Οι ευρωπαίοι εταίροι μας, έδωσαν τη λύση, παρέχοντας μία ακόμα διευκόλυνση, αυτής της αγοράς από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό ομολόγων που θα εκδώσουμε, ώστε να αντλήσουμε τα απαραίτητα κεφάλαια, να αποπληρώσουμε ομόλογα που λήγουν και να μην χρεοκοπήσουμε.

Το συνολικό πακέτο επομένως είναι πολύ θετικό και πλέον είναι στο δικό μας χέρι να πετύχουμε. Όπως πολύ σωστά είπε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιώργος Προβόπουλος κατά την επίσκεψή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια, «δεν πρέπει να κοιτάμε τι θα κάνουν οι Βρυξέλλες, αλλά τι θα κάνει η Αθήνα». Σήμερα μπορούμε να πούμε πως οι Ευρωπαίοι έκαναν πολύ περισσότερα από αυτά που όφειλαν να κάνουν και απέδειξαν πως δεν θέλουν να χρεοκοπήσει η χώρα, αλλά να βελτιωθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που έβαλαν σκληρούς όρους.

Φυσικά και θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα που θα τερμάτιζαν τη βαθιά ύφεση και θα έβαζαν τέλος στην αποεπένδυση. Όλοι γνωρίζουμε πως οι όροι του μνημονίου είναι σκληροί και όταν αναγκάζεσαι να περιορίσεις τόσο γρήγορα τα ελλείμματά σου οδηγείς τη χώρα σε βαθιά ύφεση και τις επιχειρήσεις στο χείλος του γκρεμού. Θα μπορούσαν επομένως οι Ευρωπαίοι να επιμηκύνουν τη διάρκεια του μνημονίου σε ό,τι αφορά τη μείωση του ελλείμματος και να μας δώσουν δύο ή τρία χρόνια παραπάνω. Δεν το έκαναν όμως και οφείλει η Κυβέρνηση να κάνει ό,τι μπορεί από μόνη της για να βελτιώσει την οικονομία. Είναι λοιπόν στο χέρι της Αθήνας μέσα από τις μεταρρυθμίσεις, τις διαρθρωτικές αλλαγές και το μεγάλο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων να δώσει αναπτυξιακή τροχιά στην οικονομία και να βάλει τέλος στην αποεπένδυση που πλήττει την επιχειρηματική ζωή του τόπου με αρνητικές συνέπειες για την απασχόληση, τα ασφαλιστικά ταμεία, την κατανάλωση, τα έσοδα κτλ.

Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία μέσα από τις αποκρατικοποιήσεις να φέρουμε κεφάλαια που θα τονώσουν την ανάπτυξη. Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία μέσα από τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές να δημιουργήσουμε ένα φιλικό περιβάλλον για επενδύσεις, μία ανοικτή αγορά με ξεκάθαρους κανόνες, μία χώρα που η φορολογία και η γραφειοκρατία δε θα πνίγουν τις επιχειρήσεις. Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Τίποτε δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Οι θυσίες του λαού θα συνεχιστούν, αλλά δεν πρέπει να πάνε χαμένες. Ο Πρωθυπουργός οφείλει να αντιμετωπίσει την «μεταρρυθμιστική κόπωση» κάποιων υπουργών, ώστε να προχωρήσει η χώρα μπροστά. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές, το χρωστάμε στα παιδιά μας. 

Πηγή:www.capital.gr